ึ่ง ไม่สิ ขอแค่ได้หนึ่งในสามของอวี่เจ๋อมา เขาก็สบายใจแล้ว ตอนนี้เรื่องบริหารจัดการในบริษัททั้งหมดมีแค่คนเดียวดูแล คาดหวังว่าอวี่เจ๋อจะมาช่วยบริหาร แถมยังไปขอร้องเขาเองอีก นึกแล้วก็น่าขำอวิ๋นเฉียวนั่งลงตรงหน้าผู้เป็นพ่อ “พ่อ น้องสาวจะหมั้นแล้ว พ่อคิดจะให้อะไรเป็นของขวัญครับ?”อวิ๋นอี้ฟานมองลูกชาย “คิดจะให้พ่อช่วยหาซื้อของขวัญมาเตรียมให้ลูกด้วยล่ะสิ?”“ได้ยังไงกันครับ จะให้พ่อออกทั้งเงินออกทั้งแรงได้ยังไงกันล่ะ?”“น้องสาวของลูกหมั้น ลูกยังมาขอเงินพ่อซื้อของขวัญอีก งั้นจะถือว่าพ่อซื้อให้หรือว่าลูกซื้อให้ล่ะ?”“น้องสาวหมั้น จะให้ผมไม่ซื้ออะไรให้เลยก็ไม่ได้ไม่ใช่เหรอครับ?” อวิ๋นเฉียวมองผู้เป็นพ่ออย่างเจ้าเล่ห์“พอเถอะ ไม่ต้องมาพูดมากกับพ่อ ยังไงพ่อก็เอาเงินให้แน่อยู่แล้ว”“ขอบคุณครับพ่อ!” อวิ๋นเฉียวลุกขึ้น โค้งคำนับอวิ๋นอี้ฟานท่าทางไม่จริงจังอวิ๋นอี้ฟานกลอกตามองลูกชาย “วันๆ เอาแต่เอ้อระเหยลอยชาย ลูกคิดจะใช้ชีวิตแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลยเหรอไง?”“เอ้อระเหยลอยชายก็ทั้งชีวิต จะเคร่งขรึมจริงจังก็ทั้งชีวิต ผมก็จะลองใช้ชีวิตในโลกมนุษย์นี้ดูสักตั้ง แน่นอนว่าใช้ชีวิตตามแบบสไตล์ผมอยู่แล้ว”“ลูกมาทำงานที่บริษัท ต่อไปก็จะได้เป็นเสาหลักให้ที่นี่ ดีไหม?” อวิ๋นอี้ฟานพูดโน้มน้าว“พ่อก็รู้ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ให้ผมเป็นเสาหลักครอบครัว พ่อเป็นผู้นำเสาหลักได้ดีกว่าผมอีก พ่อต้องหาหลิวอวี่เจ๋อว่าที่ลูกเขยในอนาคตพ
