พูดอะไร งั้นพี่ถือว่าเธอตอบตกลงก็แล้วกัน?” เขาไม่รอให้เธอตอบอะไร ริมฝีปากประกบบนริมฝีปากของเธอที่ดุจกลีบกุหลาบ ราวกับจะได้ดื่มนํ้าหวานในดอกกุหลาบ รสหวานและเนียนนุ่ม เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทุกครั้งที่ถามเธอจะรู้สึกใจเต้นแรง? กลีบกุหลาบทั้งสองนั้นราวกับแหล่งนํ้าที่ไม่เคยแห้งขอด เขาลิ้มรสความหวานด้านในอย่างไม่รู้สึกพออวิ๋นตั่วเริ่มตอบรับเขา แต่ต่อมาพอคิดว่าแบบนี้มันไม่ถูก เมื่อกี้พี่เขาไม่ได้บอกแบบนี้ เธอผลักเขาออกอย่างเคืองๆ แล้วลุกขึ้นนั่ง “พี่ขี้โกงนี่!”“เป็นอะไรไป?”“เมื่อกี้พี่ไม่ได้บอกว่าจะเป็นแบบนี้นี่คะ”อวี่เจ๋อยิ้ม “ไม่ทำอย่างที่พูดไม่ได้เหรอ?”เขาขยับลุกขึ้นนั่ง โอบเอวบางของเธอไว้แน่น โน้มตัวเข้ามาจะจูบเธออีกมือทั้งสองของเธอยันหน้าเขาเอาไว้ “หนูว่าเราควรจะมีกฎกติกาสักหน่อยนะเรื่องล่อแหลมแบบนี้เราน่าจะได้เรียนรู้จากบทเรียนของคนอื่นมาบ้างแล้ว”“พี่ก็คิดแบบนี้เหมือนกัน”“ดังนั้นเราจะต้องควบคุมตัวเอง จะทำตามใจตนเองไม่ได้ หนูยังไม่อยากเป็นแม่ทั้งที่ยังเรียนไม่จบ”“แล้วไงต่อ?”“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หนูไม่อนุญาตให้พี่กอดหนูแบบนี้” เธอชี้ไปที่มือของเขา “ไม่อนุญาตให้จูบปากหนู”“งั้นจะให้จูบอะไรล่ะ?”“หน้าผาก!” เธอชี้ไปที่หน้าผาก และแก้มของตนเอง “และก็ตรงนี้”อวี่เจ๋อล้มตัวลงบนเตียง “นี่พี่ทำไม่ได้หรอก”“ทำไมล่ะคะ?” อวิ๋นตั่วคิดว่าเขาน่าจะน่าจะให้ความร่วมมือกับเธอ ยิ่งไปกว่านั้นเธอคิดว่าเขาน่า
