าถึงโรงพยาบาลแล้ว ยังไม่ทันได้หยุดเดิน ก็โดนอวิ๋นตั่วต่อยเข้าให้หมัดหนึ่งจื่อเถิงหน้าบวมเป่ง รู้สึกเหมือนไม่ได้รับความยุติธรรม “มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆ จากันก็ได้ ทำไมต้องลงไม้ลงมือด้วย?”“นายทำเรื่องงามหน้าไว้ เซียวเซียวต้องเข้าห้องผ่าตัดแล้ว นายไม่รู้เรื่องอะไรเลย!” อวิ๋นตั่วว่าจื่อเถิงรู้สึกไม่ยุติธรรม “ก็เซียวเซียวไม่ได้บอกฉันนี่ แล้วหมอว่าไงบ้าง?”“หมอบอกว่าต้องผ่าตัด ต้องมีลายเซ็นยินยอมของญาติ”จื่อเถิงลูบหน้าตัวเอง “ฉันก็ไม่ใช่ญาตินี่นา”“นายหมายความยังไง?”จื่อเถิงมุดไปหลบอยู่ข้างหลังอวี่เจ๋อ “ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ก็แค่อยากถามให้เข้าใจเฉยๆ ต้องเป็นญาติทางสายเลือดเท่านั้นใช่ไหม? ถ้าไม่ใช่ ฉันก็เซ็นได้”อวิ๋นตั่วลากตัวจื่อเถิงไปยืนต่อหน้าหมอ “หมอคะ นี่เป็นแฟนของเซียวเซียว ให้เขาเซ็นชื่อได้ไหมคะ”หมออธิบายอาการแต่ละอย่างที่อาจจะเกิดขึ้นได้กับการท้องนอกมดลูกให้จื่อเถิงฟังอีกรอบอย่างละเอียด อวิ๋นตั่วฟังไม่ค่อยเข้าใจนัก ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้น แม้แต่ตัวเซียวเซียวเองก็ดูเหมือนจะเข้าใจได้ไม่มากเท่าไหร่ มีศัพท์เฉพาะทางการแพทย์มากมาย สำหรับสาวน้อยสองคนที่ไม่มีประสบการณ์ใดๆ เลยนั้น ไม่ต่างอะไรกับฟังภาษาต่างด้าวเลย“หมอคะ ช่วยพูดให้ฟังเข้าใจง่ายขึ้นมาอีกหน่อยได้ไหมคะ?” อวิ๋นตั่วถามหมอมองอวิ๋นตั่วตาปริบๆ หมอคิดว่าตัวเองพูดได้เข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจอีก จึงไม่รู้ว่าจ
