อวิ๋นตั่วอธิบาย “ฉันกับนายทำไมถึงได้พูดกันไม่รู้เรื่องนะ เรื่องระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้สามคำนี้ไม่รู้จักเลยหรือไง?”เทียนอี้ส่ายหน้า “ในพจนานุกรมของฉันไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้พวกเธอแค่เป็นแฟนกัน อย่าว่าแต่คบกันเลย ขนาดว่าแต่งงานกันแล้วยังหย่ากันได้”“ถ้านายยังวุ่นวายไม่เลิกล่ะก็ ฉันจะแต่งงานจริงๆ แล้วนะ!”เทียนอี้รีบโบกมือห้าม “อย่าเพิ่งวู่วามสิ ฉันก็แค่เปรียบเทียบเท่านั้นเองเธออย่าจริงจังนักเลย”จู่ๆ อวิ๋นตั่วก็มีท่าทีเอาจริงขึ้นมา “ฉันว่าฉันจะหมั้นไว้ก่อนก็ดี แล้วเรียนจบก็ค่อยแต่งงาน นายคิดว่าแบบนี้เป็นไง?”“ไม่เห็นจะเข้าท่าเลย” เทียนอี้ตอบเสียงเฉียบขาดโดยไม่ต้องคิด “พูดจริงๆ ก็ผ่านไปจะสองเทอมแล้ว จากที่ฉันคอยจับตาสังเกตหลิวอวี่เจ๋ออย่างใกล้ชิดทั้งซ้ายขวาหน้าหลัง ก็ยังมองไม่เห็นว่าเขาจะมีดีอะไรตรงไหนเลยนอกจากหน้าตาดีหน่อย นอกนั้นก็ไม่มีอะไรดีอีก เธอชอบอะไรในตัวเขากันหรือว่าก็แค่เขาหล่อเหรอ? ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันคิดว่าฉันก็หล่อไม่แพ้กันนะทำไมเธอไม่ลองคิดดูหน่อยล่ะ?”“คำพูดงี่เง่าแบบนี้นายก็ยังคิดออกมาได้นะ” อวิ๋นตั่วส่ายหน้า “ดูท่านายจะทุ่มสุดตัวเพื่อให้เราสองคนแยกทางกันเลยสินะ ฉันว่านายไม่น่าจะเรียนเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เลย ยังไงซะนายก็เรียนไม่รอดหรอก สู้ทำงานบริษัทรับรื้อถอนดีกว่า แถมยังสอดคล้องกับธุรกิจหลักของพ่อนายด้วย ถึงตอนนั้นพ่อลูกร่วมมือกัน เป้าหมายคงอยู่ใกล้แค่เ
