หยูอี้ซินทำมือบอกเป็นเชิงว่าเชิญตามสบายอวี่เจ๋อเสียบ USB เข้ากับคอมพิวเตอร์ แล้วจู่ๆ ก็ปรากฏบันทึกเสียงเป็นบันทึกที่อี้ซินกรุ๊ปพยายามติดสินบนกับลั่วจู หวังจะให้เธอช่วยพูดเกลี้ยกล่อมอวี่เจ๋อ ยอมเอาโปรเจคสมาร์ตซิตี้ให้พวกเขาตอนแรกที่ได้ยินคลิปเสียงนั้น หยูอี้ซินก็หน้าเสียไปเล็กน้อย แต่ก็กลับมาผ่อนคลายได้แทบจะทันที เพราะเขาฟังออกว่าคนที่ติดต่อผู้ช่วยของหลิวอวี่เจ๋อเป็นเพียงพนักงานคนหนึ่งของบริษัทเขาเท่านั้น แม้จะเกิดเรื่องอะไรเขาก็สามารถผลักความรับผิดชอบทั้งหมดไปให้ฝ่ายนั้นได้ บอกว่าพนักงานคนนั้นเป็นคนเสนอความคิดเอง เขาไม่รู้เรื่องด้วย ซึ่งเป็นคำพูดที่ฟังสมเหตุสมผลยังไงเขาก็เป็นถึงประธานบริษัทใหญ่ จะลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้ยังไง?ในสายตาของคนอื่นที่มองมา การที่สามารถทำได้ทุกทางเพียงเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย เป็นเรื่องที่พบเห็นได้เป็นปกติแน่นอนว่าตอนนี้ยังไม่สามารถรีบยอมรับว่าคนของบริษัทพวกเขาทำเรื่องแบบนี้ได้ หากรีบยอมรับก็ไม่เท่ากับเป็นการเปิดเผยให้รู้ว่าตัวเองก็รู้เรื่องหรอกเหรอ? อีกอย่างผู้ช่วยของหลิวอวี่เจ๋อก็แอบอัดคลิปเสียงนี้ บางทีตอนนี้หลิวอวี่เจ๋ออาจจะกำลังแอบอัดเสียงเขาอยู่ก็ได้ เพราะอย่างนั้นตอนนี้จะพูดอะไรต้องระมัดระวังให้มาก“ผมไม่รู้จริงๆ ที่อาจารย์หลิวเปิดคลิปเสียงให้ผมฟัง มีวัตถุประสงค์อะไรกันแน่?” หยูอี้ซินถามพร้อมรอยยิ้ม“นี่เป็นเสียงของพนักงานในบริษัทของพวกคุณที่คุยตอนน
