บมืออวี่เจ๋อ “ตั้งแต่แวบแรกที่หนูเจอพี่ หนูก็คิดว่าทำไมโลกใบนี้ถึงได้มีผู้ชายที่มีเสน่ห์ขนาดนี้ ผู้ชายที่เป็นราวกับเทพบุตรที่มาจากบนฟ้า ไม่ได้แปดเปื้อนฝุ่นผงบนโลกเลยแม้แต่น้อย เขาเป็นคนแรกที่ชมว่าหนูฉลาด หนูพยายามตั้งใจเรียนก็เพื่อไม่ให้เขาต้องผิดหวัง แต่ถึงแม้หนูจะพยายามสุดความสามารถแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถเดินตามรอยเท้าเขาได้”จู่ๆ อวิ๋นตั่วก็หัวเราะออกมา “นี่เรากำลังชมกันเองใช่ไหมคะ?”อวี่เจ๋อเองก็หัวเราะด้วย ”แต่ในสายตาพี่ เธอสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว”“เรากำลังชมกันเองจริงๆ ด้วย!”“หรือว่าเธอไม่ได้พูดความจริง?”อวิ๋นตั่วกลอกตาใส่ แบบนี้นี่ขุดหลุมให้เธอกระโดดชัดๆ เธอตบลงบนมืออวี่เจ๋อเบาๆ “สำหรับตอนนี้ยังเป็นความจริง แต่ถ้ายังระแวงไปทั่วแบบนี้ต่อไปคงไม่ได้สมบูรณ์แบบแบบนี้แล้วค่ะ”“พี่จะเปลี่ยนแน่นอน” เขาดึงอวิ๋นตั่วเข้ามาในอ้อมกอดอวิ๋นตั่วเอนตัวพิงแผ่นอกแกร่งของอีกฝ่าย มือก็เล่นริบบิ้นที่ติดอยู่บนกระโปรง “หนูว่าเทียนอี้น่าสงสาร พ่อกับแม่เขาหย่ากันแล้ว”“รู้ได้ยังไง? เขาบอกเหรอ?”“อ่านเจอในเน็ตค่ะ”“ในเน็ตน่ะข่าวมีทุกอย่างแหละ แต่ไม่ใช่ว่าทุกเรื่องจะเป็นความจริง”“แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกเรื่องจะไม่จริงนี่คะ”อวี่เจ๋อมองหน้าเธอตรงๆ พูดด้วยท่าทางจริงจัง“นั่นเป็นเรื่องในครอบครัวของเขา เธอไม่ต้องไปยุ่งได้หรือเปล่า?”“หนูไม่ได้บอกว่าหนูจะยุ่งนี่คะ แค่พูดแค่นั้นเอง ดูสิ พี่โมโหอีกแล้ว”“พี่ไม่ได้โมโห แค่ออกความ
