ในห้องเรียนเกิดเสียงร้องด้วยความตกใจ อวิ๋นตั่วยังไม่ทันรู้สึกตัวว่าเกิดอะไรขึ้นอวี่เจ๋อก็เข้ามาแล้ว นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เธอได้มองเขาในแบบนี้ เขาใส่เสื้อไหมพรมสีนํ้าเงิน มีปกคอเสื้อเชิ้ตสีขาวโผล่ออกมา กางเกงยีนส์สีดำ เผยให้เห็นขาที่ยาวเป็นพิเศษลั่วเสวี่ยที่อยู่ข้างๆ ควบคุมอารมณ์ที่ตื่นเต้นเร้าใจไว้ไม่อยู่
เธอดูบรรยากาศของที่นี่สิ ไม่ต้องพูดอะไรก็มีคนอดใจไม่ไหวต้องแหงนหน้ามองเขาแล้ว”“ถ่ายรูปสักรูป เก็บเป็นความทรงจำกัน” ฉงหรงพูด“พวกเธอสองคน มาเรียนหรือมาบ้าผู้ชายกันแน่เนี่ย?” อวิ๋นตั่วแสดงความไม่พอใจ“ทำไม ไม่พอใจเหรอ?”“ก็ต้องไม่พอใจสิ นั่นแฟนฉันนะ พวกเธอคิดอยากจะถ่ายก็ถ่าย ถามความเห็นฉันหรือยัง?”“ดูความใจแคบของเธอสิ ก็แค่ถ่ายรูปเดียวเอง ไม่ใช่เข้าเรือนหอซะหน่อย”พอพูดถึงเรือนหอ อวิ๋นตั่วก็อดหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้“หน้าแดงแล้ว อย่าบอกนะว่าเธอจัดการเขาได้แล้ว?” ลั่วเสวี่ยพูดหยอก“ยัง!” อวิ๋นตั่วร้องขึ้นพอเธอร้องขึ้นมาก็ดึงดูดสายตานักศึกษาทั้งห้องเรียนแล้ว และดึงดูดความสนใจของอวี่เจ๋อด้วย ตอนแรกเขายังมองไม่เห็นอวิ๋นตั่ว นึกไม่ถึงว่าเธอจะนั่งอยู่ข้างล่าง เธอบอกแล้วแท้ๆ ว่าจะไม่เป็นนักเรียนของอวี่เจ๋ออีกเขายิ้มเบาๆ โดยไม่รู้ตัว เธอพูดไม่เป็นคำพูดเลย ไม่ใช่สิ ที่นั่งอยู่ข้างเธอคือหยูเทียนอี้ไม่ใช่เหรอ เจ้าเด็กนี่คงไม่เล่นลูกไม้อะไรหรอกนะ?พอหันไปมองเทียนอี้อีก ก็เห็นเขากำลังยิ้ม รอยยิ้มที่ยั่วยุแ
