รรกะของเธอภรรยาของศาสตราจารย์วิชาวรรณกรรมจะต้องเป็นนักกวีหรือไง สามีในอนาคตของเจ๊อู๋จะต้องเป็นหัวหน้าสถานีโทรทัศน์งั้นเหรอ?”เทียนอี้รู้สึกตลกกับคำพูดของอวิ๋นตั่วแล้ว เขาชอบนิสัยที่พูดจาไม่ยอมใครแบบนี้ของเธอ“นักศึกษากลุ่มนั้น พวกเธอมีคำถามอะไรไหม?” อวี่เจ๋อเริ่มพูดจาเหลวไหลแล้ว “มีคำถามอะไรมาคุยกันหลังจบคาบได้ มาถามผมก็ได้ แต่อย่าให้ส่งผลกระทบต่อการเข้าเรียนจองนักศึกษาคนอื่น ถ้าน่าเบื่อนักก็นอนได้”“ดูถูกพวกเรานี่นา” ลั่วเสวี่ยพูด“ตั้งใจฟังฟังเขาบรรยาย ถ้าเขาถามอีกพวกเราจะได้ตอบถูกแบบไหลลื่นนี่เป็นวิธีแก้แค้นที่ดีที่สุด!” ฉงหรงพูดพอทั้งสีคนคิดอยากจะทำเรื่องน่าภาคภูมิใจ รอให้อวี่เจ๋อถามอีกครั้ง แต่หลังจากตอนนั้นอวี่เจ๋อก็แทบจะไม่มองมาทางนี้อีกเลย เขาบรรยายอยู่ข้างบนอย่างไม่สะทกสะท้าน พูดจาไพเราะน่าฟัง นักศึกษาที่นั่งอยู่ข้างล่างฟังจนเคลิบเคลิ้ม พบจบคาบ ทั้งสี่ก็เพิ่งจะได้รู้ว่าไม่มีโอกาสให้ทำเรื่องน่าภาคภูมิใจแล้ว“หน้าเนื้อใจเสือ!” ลั่วเสวี่ยพูดสรุปด้วยคำสี่คำ
————————————————————————–
