อวี่เจ๋อทำการเจาะข้อมูลอยู๋ในห้องปราชุมเล็กๆ เพื่อทดสอบโปรแกรมใหม่ของอี้ซิน ผลก็คือมีสองบริษัท โดยเฉลี่ยป้องกันได้ไม่ถึงสิบนาที อี้ซินกับอีกบริษัทที่ชื่อว่าบาร์เลย์ก็คะแนนดีขึ้นมาหน่อย อี้ซินได้ยี่สิบห้านาทีสิบหกวินาที บริษัทบาร์เลย์ได้ยี่สิบเก้านาทีสิบแปดวินาทีผู้รับผิดชอบของทั้งสี่บริษัทรู้สึกเสียหน้า โปรแกรมที่ตัวเองตั้งใจออกแบบมาถูกเจ้าเด็กหนุ่มสามคนโจมตีแบบนี้ ในนั้นนอกจากหลิวอวี่เจ๋อแล้ว ที่เหลืออีกสองคนก็ไม่เคยได้ยินชื่อเลยหรือจะให้ความสำคัญกับคอมพิวเตอร์เหมือนกันแต่แอบหลบอยู่ในเมือง ยอดฝีมือที่แท้จริงอยู่ท่ามกลางปราชากรจริงเหรอ?อวี่เจ๋ออยู่ปราชุมกับเลขาหวัง ส่วนชีซิงกับเฉินอวี้กลับไปก่อนมีผู้รับผิดชอบจากสองบริษัท เริ่มให้ความสนใจชีซิงกับเฉินอวี้“พวกคุณสองคนทำงานที่ไหนครับ?”“พวกเราเปิดร้านหม้อไฟครับ” ชีซิงพูดเหนือความคาดหมายจริงๆ โปรแกรมที่นักศึกษาปริญญาโทกับปริญญาเอกออกแบบขึ้นมา ไม่น่าเชื่อว่าจะแพ้คนสองคนที่เปิดร้านหม้อไฟได้“คุณทั้งสองคนสนใจมาทำงานที่บริษัทพวกเราไหม?” บริษัทหนึ่งในนั้นแสดงความชื่นชอบพวกเขา“เวลาออกไปข้างนอกมีรถหรือเปล่าครับ กินข้าวฟรีไหม อยากจะทำงานกี่โมงก็ได้ใช่ไหมครับ?” เฉินอวี้พูดขึ้นผู้รับผิดชอบลำบากใจเสียแล้ว “เอ่อ อันนี้…เวลาทำงานก็ต้องทำให้เหมือนเวลาทำงานสิ”“ผมเป็นโปรแกรมเมอร์ให้คุณหนึ่งปี เงินเดือนยังไม่เยอะเท่ากำไรร้านหม้อไฟของผมเลยครับ แถมยังไม่มีอ
