เฮาหนึ่ง ถั่วงอกหนึ่ง กุ้งหนึ่ง แล้วก็สมองหมูสิบ”“สมองหมูสิบ!” เฉินอวี้ร้องออกมา “ไม่กลัวจุกตายหรือไง”“จุกตายมันก็เรื่องของหนู เมื่อกี้พี่ว่าหนู พี่ไม่สำนึกถึงความผิดของตัวเองเลยสักนิดสินะคะ เพิ่มสมองหมูอีกสอง รวมเป็นสิบสองจาน!”เฉินอวี้หน้าบูด “สมองหมูถึงจะดี แต่ก็ไม่ควรกินเยอะเกินไปนะ”“ไร้สาระน่ะ ถ้าพี่ยังพูดมากอีก หนูจะเพิ่ม เพิ่มทีละสองจานเลย!”“โอเคๆ พี่กลัวแล้ว”หม้อไฟถูกตั้ง อาหารก็ทยอยถูกนำมาเสิร์ฟ สมองหมูสิบจานก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะ“แน่ใจนะว่าจะให้พี่เอาเส้นเลือดออกต่อหน้าเธอ มันน่าขยะแขยงมากเลยนะ อาจจะส่งผลถึงการเจริญอาหารของเธอก็ได้” เฉินอวี้ถาม“เรื่องนี้พี่ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ”เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เฉินอวี้ก็ต้องนั่งลงตรงข้ามอวิ๋นตั่ว เลือกเอาเส้นเลือดออกไป ก็คุยเรื่องสัพเพเหระทั่วไปกับอวิ๋นตั่วไปด้วย “อวิ๋นตั่ว เธออยู่กับลั่วเสวี่ยบ่อยๆ ได้ยินเธอพูดถึงพี่บ้างไหม?”คำถามที่อวิ๋นตั่วก็ตอบกลับอย่างหงุดหงิด “ไม่มีเรื่องอะไรแล้วจะพูดถึงพี่ทำไมล่ะคะ?”“ช่วงนี้เราคุยกันได้ดี เกี่ยวกับพวกเรื่องลี้ลับหลายเรื่อง ความคิดเห็นหลายอย่างของเราล้วนแต่ดูเข้าใจกันจนน่าตกใจ พี่คิดว่าในสายตาเธอ พี่ก็ไม่ได้อ้วนขนาดนั้น”อวิ๋นตั่วปรายตามองเฉินอวี้ “ลดนํ้าหนักมาตั้งนานแล้ว เนื้อที่ลดไปมันเพิ่มกลับมาเหรอคะ?”เฉินอวี้ “เธอก็อย่าพูดแบบนั้น จะบอกอะไรให้นะ การลดนํ้าหนักน่ะลำบากมากต้องใช้ความเด็ดเดี่ยวตั้งใจ
