คเรียนสิ้นสุดไปอย่างรวดเร็ว สือเหยียนยังคงกลมกลืนกับกลุ่มพวกเธอไม่ได้ บางทีเธออาจจะรู้สึกเหยียดหยามที่จะต้องทำตัวกลมกลืนกับกลุ่มนี้สือเหยียนมีความรู้สึกว่าตัวเองเป็นนกกะเรียนในฝูงไก่สือเหยียนดูถูกอวิ๋นตั่ว และดูถูกลั่วเสวี่ยกับฉงหรงด้วย ถึงขนาดดูถูกนักศึกษาสาขาวารสารศาสตร์ทั้งหมด ถ้าพูดถึงเรื่องเทคนิคการซ่อมบำรุงสาขาวารสารก็สู้สาขามัลติมีเดียกับคอมพิวเตอร์ไม่ได้ ถ้าพูดถึงการถ่ายภาพยนตร์ ก็สู้สาขาวิทยุและโทรทัศน์ไม่ได้ พูดถึงความเชี่ยวชาญ ก็ไม่ได้ดีไปกว่าเศรษฐศาสตร์และนิติศาสตร์ เธอไม่เข้าใจจริงๆ สาขาวารสารศาสตร์ยังมีความจำเป็นอะไรที่จะมีอยู่ต่อไป ขนาดซี่โครงไก่ที่ว่าสมควรโยนทิ้ง สาขาวารศาสตร์ศาสตร์ยังน่าโยนทิ้งกว่าซี่โครงไก่เสียอีกก็แค่เด็กผู้หญิงโง่สามคนในหอพักเธอ วันๆ นอกจากกินดื่ม มีความรักบ้าผู้ชาย ก็ทำอะไรอย่างอื่นไม่เป็นแล้ว!ตอนแรกที่เธอหาวิธีการต่างๆ นานาเพื่อที่จะอยู่หอพักเดียวกับอวิ๋นตั่ว ก็เป็นเพราะเทียนอี้ชอบอวิ๋นตั่ว เธออยากจะอยู่ใกล้อวิ๋นตั่วสักหน่อย จะได้รู้ความเคลื่อนไหวของเทียนอี้ได้สะดวกขึ้น แต่ในสัปดาห์นี้เหมือนอวิ๋นตั่วจะยุ่งอยู่กับเรื่องความรักอย่างเดียวเธอยังคงไม่ชอบอวิ๋นตั่ว ถึงแม้ตอนที่เธอเมาอวิ๋นตั่วจะเป็นคนพาเธอกลับหอพักก็ตาม แต่ก็ไม่มีทางเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อเธอได้ ในสายตาสือเหยียนนั้น อวิ๋นตั่วเป็นเป็นเพียงเด็กผู้หญิงที่สอบได้ยี่สิบเจ็ดคะแนนที่ทั้งอ้วนทั้
