อวิ๋นตั่วกลับมาถึงหอพัก ลั่วเสวี่ยกับฉงหรงก็กำลังแกะพัสดุอยู่ ลั่วเสวี่ยใช้ปากกากรีดเทปใสอย่างเชี่ยวชาญ พอเปิดกล่องออกก็ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น “อวิ๋นตั่ว ชุดแมวมาถึงแล้ว”ลั่วเสวี่ยชูกระโปรงสีดำ ในมือถือผ้าพันคอ ตรงหางมีกระดุมไว้สำหรับติดกับด้านหลังของกระโปรง โชว์ให้อวิ๋นตั่วดู “ดูหางนี่สิ น่ารักสุดๆ เลย”อวิ๋นตั่วขมวดคิ้ว “กระโปรงนี่สั้นไปหรือเปล่า?”“ไม่สั้นนะ” ลั่วเสวี่ยเปรียบเทียบ “ที่ควรปิดก็ปิดแล้ว มาลองดูสิ”พอถูกลั่วเสวี่ยกับฉงหรงยุ อวิ๋นตั่วก็ยอมเปลี่ยนชุดเป็นกระโปรงขนสัตว์สีดำ ด้านหลังมีหางยาว ร้านนี้ซื่อสัตย์มากจริงๆ ส่งที่คาดผมหูแมวมาให้ด้วยฉงหรงปล่อยผมอวิ๋นตั่วแล้วช่วยคาดที่คาดผมให้ ”ไม่ต้องพูดให้มากความเลย ดูสวยแบบเกรี้ยวกราดมาก!”อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าเพื่อนทั้งสองของคนดูมีเจตนาไม่ค่อยดี ”พวกเธอแค่อยากเห็นอะไรสนุกๆ ใช่ไหม!”ฉงหรง ”เราทำก็เพราะหวังดีกับเธอ เธอต้องจัดการเขาให้ได้นะ เขาถึงจะเป็นคนของเธอจริงๆ เข้าใจหรือเปล่า? ไม่อย่างนั้นดูในมหา’ลัยเราสิ มีสาวๆ ตั้งไม่รู้เท่าไหร่กำลังจ้องจะเขมือบเขาอยู่!”อวิ๋นตั่วส่ายหางข้างหลังไปมา “ใช้ได้จริงๆ เหรอ?”ลั่วเสวี่ย “คราวนี้ไม่ต้องกินเหล้า ตรงไปที่หอพักเข้าเลย พอเข้าไปในห้องเธอก็ขึ้นคร่อมไปเลย ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไม่รู้สึกอะไร”ฉงหรง “ฉันว่าแค่ทำไปตามธรรมชาติก็พอ ไปตอนนี้เลยสิ!”“ตอนนี้เหรอ?” อวิ๋นตั่วกังวลใจ “ไปแบบนี้น่ะนะ?”“โง่ห