รือไง แต่งตัวแบบนี้จะเดินในมหา’ลัยได้เหรอ? คนอื่นคงว่าเธอบ้ากันพอดี!” ลั่วเสวี่ยหาเสื้อคลุมยาวตัวใหญ่มาให้อวิ๋นตั่วใส่ “ใส่ตัวนี้คลุมไปซ่อนหางไว้ดีๆ พอถึงหอ เขาเปิดประตูแล้วเธอก็ถอดเสื้อคลุมเลย ทำตัวเป็นแมวน้อยเซ็กซี่น่ะ ร้องเหมียวๆ ด้วยนะ แล้วก็แทรกตัวเข้าประตูไปเลย”อวิ๋นตั่วถามขึ้นอย่างไม่มั่นใจ “ยังต้องร้องเหมียวด้วยเหรอ?”ลั่วเสวี่ย “ก็ใช่น่ะสิ มันถึงจะดูยั่วยวนยังไงล่ะ”แต่อวิ๋นตั่วก็ยังคงสงสัยอยู่ ”เธอดูคึกคักมากเลยนะ เคยมีแฟนมาแล้วเหรอ?”คำถามที่ทำลั่วเสวี่ยเชิดหน้าด้วยความภูมิใจ ”ตอนอยู่มัธยมน่ะฉันฮอตมากเลยนะ หนุ่มๆ ที่ตามจีบมีเป็นพรวน”อวิ๋นตั่วมองคนพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ ”แล้ว…เรื่องนั้นล่ะ?”ลั่วเสวี่ยหน้าแดงอย่างที่ยากจะเห็น ”มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่ ฉันเองก็โตแล้วด้วย”อวิ๋นตั่วหันมองฉงหรง “เธอก็ด้วยเหรอ?”ฉงหรงรีบโบกมือ “ฉันยังไม่เคยมีแฟน!”“งั้นเธอมาเชียร์อะไรแบบนี้ล่ะ เรื่องที่ตัวเองไม่อยากทำก็อย่ายัดเยียดให้คนอื่นสิ”ฉงหรง “ฉันก็อยาก แต่ว่ามันก็ไม่มีใคร ฉันอยากทำเรื่องนี้ แต่ยังไงก็น่าจะมีความรู้สึกร่วมด้วย ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต่างกับสัตว์น่ะสิ?”“มีเหตุผล” อวิ๋นตั่วพยักหน้า“ลองโทรหาเขาก่อนสิ ถามว่าอยู่หอหรือเปล่า” ลั่วเสวี่ยพูดอวิ๋นตั่วยอมโทรหาอวี่เจ๋อตามคำแนะนำ และได้รับคำตอบกลับมาว่าเขาอยู่หอเธอดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด “งั้นหนูไปหาพี่นะคะ!”เธอหยิบเสื้อคลุมตัวยาวสีแดง แล้ว
