พุ่งตรงไปที่หอพักของอวี่เจ๋อ ระหว่างทางก็ทบทวนคำพูดของลั่วเสวี่ยไปด้วย เธอเคาะประตูก่อน รอจนอวี่เจ๋อมาเปิด แล้วก็ถอดเสื้อคลุม ร้องเหมียว พุ่งเข้าหาให้ดูเซ็กซี่เหมือนแมวป่าพอถึงหน้าหอพักของอวี่เจ๋อ เธอก็สูดหายใจลึกๆ บอกตัวเองว่าคราวนี้จะทำเสียเรื่องอีกไม่ได้ เธอยื่นมือออกไปเตรียมที่จะเคาะประตู ไม่ใช่แล้ว ถ้างั้นเธอจะถอดเสื้อคลุมออกทันทีได้ยังไงล่ะ? ลั่วเสวี่ยต้องไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนแน่ๆ ถึงได้วางแผนที่มีช่องโหว่แบบนี้ เธอคิดทบทวนดู จากนั้นก็ปลดเข็มขัดเสื้อคลุม มองไปรอบๆ ท่ามกลางความเงียบ ไม่มีเงาผู้คน แล้วก็รีบถอดเสื้อคลุม คลุมไว้ที่ไหล่ พอรู้สึกว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว ถึงได้เคาะประตูพอประตูเปิด อวิ๋นตั่วก็จำได้ว่าตัวเองควรจะทำอะไร “เหมียว… ” แล้วเธอก็พุ่งไปยังอวี่เจ๋อที่เปิดประตูอยู่ สองแขนคล้องคอของอีกฝ่ายไว้ จากนั้นก็ยิ้มค้าง……——————————————————-
