าทั้งคู่ประสานกัน เต็มไปด้วยความรักอวิ๋นเฉียวจงใจทำตัวสั่น แล้วลูบสองแขนของตัวเอง “แม่เจ้า น่าขนลุกจริงๆ!”ชูยินส่งสายตาตักเตือนอวิ๋นเฉียว อวิ๋นเฉียวยิ้มแล้วพูดว่า “คุณพ่อครับท่าทางพวกเราต้องเตรียมทรัพย์สินฝ่ายเจ้าสาวแล้วล่ะ ลูกสาวโตแล้วจะรั้งไว้ที่บ้านไม่ได้หรอกนะ!”อวิ๋นอี้ฟานดื่มนมอึกหนึ่ง ไม่สนใจลูกชาย กลับถามอวี่เจ๋อว่า “ไม่กี่วันมานี้ปราชุมกับผู้ว่าเจี่ยง ได้ยินเขาพูดถึงสมาร์ตซิตี้ ช่วงนี้ผลตอบรับการทดลองในเขตค่อนข้างดี ปีหน้าจะขยายเป็นทั้งเมืองแล้วเหรอ”อวี่เจ๋อพยักหน้า “ใช่ครับ ตอนนี้กำลังประเมินคุณสมบัติของผู้ประมูล”อวิ๋นอี้ฟานถอนหายใจแล้วพูดว่า “ท่าทางการพัฒนาเศรษฐกิจหลังจากนี้ไปจะเปลี่ยนทิศทางเป็นสารสนเทศ ระบบที่ชาญฉลาด พวกเราที่ทำกิจการแบบดั้งเดิมจะโดนคลื่นลูกใหม่อย่างพวกเธอซัดเข้าฝั่งแล้ว!”“คุณอาอย่ามองในแง่ร้ายแบบนี้สิครับ ยังไงซะเปิดประตูไปก็เจอของเจ็ดอย่าง* ฟืน ข้าวสาร นํ้ามัน เกลือ ซอส นํ้าส้มสายชู และ ชา สิ่งของเหล่านี้จับต้องได้ ไม่ใช่สิ่งที่โปรแกรมในคอมพิวเตอร์ของเราเขียนโค้ดขึ้นมาแล้วจะผลิตออกมาได้ ผมกลับรู้สึกว่าต่อไปศิลปหัตถกรรมจะมีคุณค่ากว่าด้วยซํ้า”อวี่เจ๋อพูดอวิ๋นอี้ฟานเห็นด้วย “ฉันก็เลยคิดถึงปัญหาการเปลี่ยนรูปแบบไง ได้ยินว่าอี้ซินก็จะอาศัยการเข้าร่วมโครงการสมาร์ตซิตี้นี้ เปลี่ยนกิจการแบบดั้งเดิมเป็นแบบอินเตอร์เน็ตใช่ไหม?”“คุณพ่อคะ!” อวิ๋นตั่วทักท้วง “ตอนทานข