สถานที่ดีๆ ที่อวิ๋นตั่วบอกนั้นก็คือบ้านของเธอ หากพูดให้เห็นภาพหน่อยก็คือห้องนอนของอวิ๋นเฉียว ในห้องนอนอวิ๋นเฉียวมีแท่นมองฟ้า ฉากกั้นห้องเป็นกระจกสี่ด้าน ตรงกลางมีกล้องดูดาวอยู่หนึ่งตัว มีเก้าอี้นอนสองตัวสำหรับเอนกาย แหงนหน้ามองดาวบนฟ้าได้ตามสบายเวลานี้ อวิ๋นเฉียวต้องยุ่งอยู่กับการตามหาสาวสวย อวิ๋นตั่วดึงอวี่เจ๋อเข้าไปที่แท่นมองฟ้าของอวิ๋นเฉียว“ที่นี่เป็นยังไงบ้างคะ?” อวิ๋นตั่วภูมิใจในสถานที่ที่ตัวเองออกความคิดมาก “หนูไปบอกให้แม่บ้านหลิวเตรียมขนมก่อนนะคะ เรากินขนมไปด้วย ดูดาวไปด้วย ต้องสบายใจมากแน่ๆ”พออวิ๋นตั่วพูดจบก็จามออกมาโดยไม่รู้ตัว เธอขมวดคิ้ว ทำไมถึงจามได้ล่ะ หรือว่าอวิ๋นเฉียวรู้ว่าเธอเข้ามาในห้องของเขา และกำลังด่าเธอในใจ?“เป็นหวัดแล้วหรือเปล่า?” อวี่เจ๋อถาม“เปล่าค่ะ พี่รออยู่ตรงนี้นะคะ เดี๋ยวหนูมา”ชูยินกำลังเล่นไพ่นกกระจอกอยู่ในห้องหมากรุก ไม่ได้สนใจเลยว่าอวิ๋นตั่วกลับมาแล้ว อวิ๋นตั่วจะให้แม่บ้านหลิวทำขนมให้ แต่หาไปทั่วก็ไม่เจอ จึงต้องไปถามชูยินสิ่งนี้ทำให้ชูยินตกใจมาก “พระเจ้า! ลูกกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมแม่ไม่เห็นรู้เลย?”“คุณแม่กำลังยุ่งอยู่กับการเล่นไพ่ จะสังเกตเห็นหนูได้ไงละคะ? แม่บ้านหลิวละคะ?”“หาแม่บ้านหลิวทำไมลูก?”“หนูหิวแล้วค่ะ อยากให้ป้าเขาทำอะไรให้ทานหน่อย”“ลองไปดูว่าอยู่ในห้องป้าหวงหรือเปล่า สองคนนั้นอาจจะหลบไปคุยกันอยู่ก็ได้”อวิ๋นตั่วทำตามคำแนะนำของชูยิน ไปที่
