“เราจะไปไหนกันคะ?” อวิ๋นตั่วเข้าไปนั่งในรถ“ไปดูหนัง” อวี่เจ๋อช่วยคาดเข็มขัดให้เธอเมื่อถึงโรงหนังก็ยังไม่ถึงเวลาหนังฉาย ที่ลานนั้นมีเครื่องคีบตุ๊กตาอยู่ 2เครื่อง อวิ๋นตั่วยุอวี่เจ๋อให้ไปคีบตุ๊กตามา 2 ตัว อวี่เจ๋อก็ไปซื้อเหรียญเกมมาหยอดลงไปสองเหรียญ ก็คีบซานตาคลอสมาได้หนึ่งตัว อวิ๋นตั่วดีใจสุดๆ มองอีกฝ่ายด้วยความชื่นชม “เยี่ยมไปเลยค่ะ คีบอีกสิคะ”“คิดออกหรือยังอยากได้ตัวไหน?” อวี่เจ๋อถามอวิ๋นตั่วชี้ปิกาจูที่อยู่ข้างใน เธอจะเอาอันนั้น“หลับตาสิ”“ทำไมต้องหลับตาล่ะคะ”“ถ้าพี่จับไม่ได้ เธอจะได้ไม่ผิดหวังเกินไปไง”“ก็ได้ค่ะ” อวิ๋นตั่วหลับตาลงไม่นานหลังจากนั้นพออวิ๋นตั่วลืมตาก็มีปิกาจูตัวหนึ่งลอยไปมาอยู่ตรงหน้า เธอถือซานตาคลอสมือหนึ่ง อีกมือหนึ่งถือปิกาจู แต่ก็ยังพูดขึ้นอย่างไม่รู้จักพอ ”คีบตัวใหญ่ๆ อีกสักตัวได้ไหมคะ?”อวี่เจ๋อเองก็สนใจ “คีบหมาน้อยตัวนั้นเป็นไง”“ดีค่ะ!” อวิ๋นตั่วแอบรู้สึกถึงความหวานอยู่ในใจข้างๆ กันนั้นมีคนสนใจบทสนทนาของทั้งคู่ รู้สึกว่าคำพูดของอวี่เจ๋อฟังดูเพ้อเจ้อ เรื่องคีบตุ๊กตา ใครกันจะสามารถระบุได้เลยว่าจะเอาตัวไหน แค่คีบได้สักตัวก็ถือว่าดีแล้วสุดท้ายอวี่เจ๋อก็คีบตุ๊กตาหมาลายจุดได้หนึ่งตัว และได้รับเสียงปรบมือบางคนถึงขั้นพูดเชียร์ว่า “คีบอีกสิๆ คีบกระต่ายน้อยตัวนั้นน่ะ”เมื่อเห็นว่าในมือยังเหลืออีก 2 เหรียญ เขาก็คิดว่าใช้ให้หมดไปจะดีกว่าดังนั้นก็เลยคีบกระต่ายมาตัวหนึ่งให้อว
