พอกลับถึงบ้าน หลิวห้าวตงก็เดินเล่นจากสวนสาธารณะกลับมาบ้านแล้ว วันนี้เก็บขวดได้ไม่เยอะเท่าไร ปะทะฝีปากกับตาแก่หวังอยู่นาน ทำให้เขาอารมณณ์ไม่ดีนัก พอเห็นอวิ๋นตั่วก็รู้สึกอารมณ์ไม่ดีมากยิ่งขึ้น คิดถึงสองสามวันก่อนที่เขาทะเลาะกับลูกชายก็เป็นเพราะเด็กคนนี้แม้จะไม่พอใจ แต่ท่าทางของเขาที่มีต่ออวิ๋นตั่วก็ยังสุภาพอยู่ พอเขาเห็นอวิ๋นตั่วก็อดนึกถึงอวิ๋นอี้ฟานขึ้นมาไม่ได้ เขากับอวิ๋นอี้ฟานเคยเจอกันครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นที่อวิ๋นตั่วหนีออกจากบ้านอวิ๋นอี้ฟานก็มารับลูกสาวที่บ้านหลังจากนั้นมาภาพนั้นก็ลอยอยู่ในหัวของเขาอยู่เสมอ ถ้าไม่ได้เห็นเองกับตาเขาก็แทบจะไม่เชื่อว่าผู้ชายคนหนึ่งจะใช้ชีวิตแบบนี้ได้ ในใจของเขารู้สึกหวาดกลัวอวิ๋นอี้ฟานเล็กน้อย แยกไม่ออกว่าเขากำลังดูถูกตัวเองหรือเพราะความสูงส่งของอีกฝ่าย เพราะแบบนี้เขาถึงได้ระวังคนบ้านอวิ๋นโดยไม่ได้ตั้งใจสิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกไม่เป็นอิสระ แต่ก็แก้ไขไม่ได้ เป็นเพราะเหตุผลนี้ด้วยเช่นกันเขาถึงได้ยืนกรานคัดค้านที่จะไม่ให้อวี่เจ๋อกับอวิ๋นตั่วอยู่ด้วยกัน ลองคิดดูสิว่าถ้าในอนาคตมาเป็นครอบครัวเดียวกัน ในฐานะพ่อสามีอย่างเขา มักทำตัวไร้ศักดิ์ศรีกับลูกสะใภ้อยู่เสมอ มันใช่เรื่องเหรอ?“อวิ๋นตั่วมาแล้วเหรอ?” หลิวห้าวตงไม่ค่อยมีความสุขนัก แต่ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้ม“คุณลุงหลิว ชอบทานซี่โครงเปรี้ยวหวานหรือซี่โครงเครื่องเทศคะ?”อวิ๋นตั่วกำลังล้างผักอยู่ในครัว “หรือเราจะทำซุป
