ะคะ ”“ปิดเทอมฤดูร้อนปีหน้า พี่เชื่อว่าต้องเสร็จ”อวิ๋นตั่วยิ้มเบาๆ “ปิดเทอมฤดูร้อนปีนี้ยังมาไม่ถึงเลย พี่ดันคิดถึงปิดเทอมฤดูร้อนปีหน้าแล้ว”“ปิดเทอมฤดูร้อนปีนี้เธอวางแผนจะทำอะไรล่ะ?”“จะทำอะไรได้ล่ะคะ?”อวิ๋นตั่วนำยูเอสบีใส่เข้าในกระเป๋า “อยู่บ้านน่ะสิ ก็พี่ไม่มีเวลาให้หนูนี่”อวี่เจ๋อรู้สึกละอายใจ เขาอยากเป็นเหมือนคนอื่นที่ไปดูหนังกับเธอ กินข้าวกับเธอ เดินเล่นกับเธอ ไปห้องสมุดด้วยกัน แต่เหมือนเขาจะทำได้ยากมากช่วงนี้ยุ่งเกินไป เขาก็เลยได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าหลังจากเสร็จเรื่องสมาร์ตซิตี้แล้ว เขาก็จะมีเวลาอยู่เป็นเพื่อนเธอ“หนูจะไปจริงๆ แล้วนะ ไม่อย่างนั้นเขาจะปิดไฟแล้ว” อวิ๋นตั่วพูดอวี่เจ๋อรู้สึกอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย เลยจับมือเธอไม่ปล่อย “นั่งอีกสักพักเถอะ”“ไม่ได้ค่ะ ถ้าโดนคุณป้าคุมหอจับได้คงแย่แน่!” อวิ๋นตั่วเดินไปที่ประตูเปิดประตูออกไป แล้วโบกมือให้อวี่เจ๋อ พลางยิ้มบางๆ “บ๊ายบาย ค่ะ”อวี่เจ๋อฝืนยิ้มออกมา แล้วพูดว่า “บาย!”
