่ โทรศัพท์หาเขา ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็ต้องให้เขากลับมากินข้าวบ้านให้ได้ แล้วก็เรียกอวี่ซีกลับมาด้วย จะได้พร้อมหน้ากันซะเลย เด็กนี่เอาแต่ยุ่งวุ่นวายอยู่ทั้งวัน ไม่รู้มัวแต่ทำอะไรอยู่”สองพี่น้องอวี่เจ๋อกับอวี่ซีถูกเรียกตัวกลับบ้าน ฟางผิงเก็บผักที่ซื้อไว้ตอนเช้าที่สองสามีภรรยากินกันไปแค่นิดเดียวไว้จนเย็นหลิวห้าวตงนั่งลงที่หัวโต๊ะ ข้างๆ มีเหล้าขาววางอยู่ เขาเคยชินกับการดื่มเล็กๆ น้อยๆ ก่อนกินข้าวแล้ว เชื่อว่าดื่มวันละนิดจะทำให้เลือดลมดี ร่างกายแข็งแรงอวี่เจ๋อไม่ดื่มเหล้า แต่วันนี้ตรงหน้าเขามีแก้ววางอยู่หนึ่งใบพอเห็นสถานการณ์ อวี่ซีก็รู้เลยว่ามีเรื่องเกิดขึ้นหลิวห้าวตงเทเหล้าให้อวี่เจ๋อจริงๆ “พ่อ เดี๋ยวผมต้องขับรถกลับ ดื่มไม่ได้นะครับ”หลิวห้าวตง “ดื่มอยู่บ้านตัวเองจะกลัวอะไร ถ้าเมาก็นอนซะที่นี้ บ้านเราถึงจะเล็ก แต่ก็น่าจะสบายกว่าหอพักในมหา‟ลัยนี่ ใช่ไหม?”อวี่ซีหัวเราะ “ก็ไม่แน่นะคะ!”คนเป็นพ่อไม่สนใจลูกสาว เขาหันไปมองลูกชาย “พ่อรู้ว่าพ่อของลูกน่ะไม่มีประโยชน์ หลายปีแล้ว แม้แต่บ้านก็ยังซื้อไม่ได้ ไม่มีบ้านของตัวเองแบบนี้ใครจะอยากแต่งงานกับลูก? พ่อกับแม่ของลูกปรึกษากันแล้วว่าเราจะย้ายไปอยู่บ้านเก่า บ้านหลังนี้ก็ให้ลูกเป็นเรือนหอ ยังไงซะลูกก็เป็นคนซื้อ ให้ลูกก็สมเหตุสมผลแล้ว”อวี่เจ๋ออึ้งไป ”ทำไมจู่ๆ พูดเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะครับ?”หลิวห้าวตงเหลือบมองฟางผิง ราวกับกำลังส่งสัญญาณให้กัน ฟางผิงลุกขึ้นแล
