ยของหนูแม้แต่น้อย “มีที่ไหนล่ะ?”“ฉันเพิ่งเห็นอยู่ชัดๆ อยู่ในช่องกำแพงนั่นไง”อวิ๋นเฉียวชี้ไปที่ช่องกำแพง หนูก็โผล่ออกมาอย่างให้ความร่วมมือมาก เหมือนกองกำลังกลุ่มเล็กๆที่มาสำรวจภูมิประเทศก่อนตั้งค่าย อวิ๋นเฉียวร้องตกใจ แล้วกระโดดไปอยู่บนตัวอวี่ซีทันทีหนูก็ตกใจเพราะเขาเช่นกัน มันจึงรีบหดหัวกลับไปอวี่ซีมองเขา แล้วหัวเราะเยาะเบาๆ “นายยังเป็นผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย?”อวิ๋นเฉียวอยากจะแก้ตัว แต่ตัวเองกลับโหนอยู่บนตัวอวี่ซี เขาไม่มีหน้าจะไปแก้ตัวแล้วจริงๆ เขาลงไปยืนบนพื้นแล้วหัวเราะออกมาอย่างเก้อเขิน“นอกจากเทพแล้ว ทุกคนก็มีจุดอ่อนทั้งนั้นแหละ”“ที่นายพูดก็ถูก แต่ฉันนึกไม่ถึงจริงๆ ว่านายจะกลัวจนถึงขนาดนั้น” อวี่ซีพูดอวิ๋นเฉียวจึงแก้ตัวว่า “หลักๆ คือมันโผล่มาตอนฉันไม่ได้เตรียมใจไง ถ้ามันโผล่มาอีก ฉันก็ไม่กลัวขนาดนั้นหรอก”“งั้นเหรอ?”“แน่นอนสิ”“เฮ้ย หนู!” อวี่ซีตะโกนขึ้นเสียงดังอวิ๋นเฉียวไม่แก้ตัวใดๆ รีบกอดคอของอวี่ซีไว้ โหนอยู่บนตัวเธออีกครั้ง“ไหนๆๆ?”อวี่ซีกลั้นหวัเราะ พออวิ๋นเฉียวเห็นสีหน้าแบบนี้ก็รู้แล้วว่าตัวเองโดนหลอก พอกำลังจะโกรธ ก็เห็นอวี่เจ๋อเปิดประตูเข้ามาอวิ๋นเฉียวรีบกระโดดลงบนพื้น มองอวี่เจ๋อด้วยท่าทางขัดเขิน พลางเอามือจับหัว “อวี่ซีหลอกฉันว่ามีหนูน่ะ”พอพูดออกไปก็รู้สึกเสียใจ ผู้ชายกลัวหนู ดูไม่ใช่เรื่องที่มีศักดิ์ศรีอะไรเลย“พี่มาได้ยังไงคะ?” อวี่ซีถาม“พี่มาดูว่ามีอะไรให้ช่วยไหม” อวี่เจ๋
