งประหยัด เธอจึงนึกถึงแรงงานอย่างอวิ๋นเฉียว อย่างไรซะเจ้าหมอนี่ก็ว่างทั้งวัน ไม่ใช้งานก็เสียดายแย่พอมาถึงร้าน อวี่ซีก็ส่งผ้ากันเปื้อนกับหมวกกระดาษให้เขา อวี่ซีก็ทำคนเดียวไปตั้งครึ่งค่อนวันแล้ว “ให้นายทำงาน นายก็หายไปไม่เห็นเงาเลยนะไปเดทกับสาวสวยที่ไหนมาอีกล่ะ?”“ทำไมเธอชอบดูถูกคนอื่นเหมือนอวิ๋นตั่วเลย ยัยพวกอักตัญํู ฉันเสียแรงเปล่าจริงๆ ที่เป็นห่วงพวกเธอ!”“เพิ่งไปหาอวิ๋นตั่วมาเหรอ?”“น้องสาวของฉันคนนี้ ทำฉันปวดหัวแทบตาย!”“เธอทำเรื่องไม่ดีอะไรเหรอ?”“สองวันก่อนข้อเท้าเคล็ด วันนี้ยังกล้าไปแสดงโรลเลอร์สก็ตในงานต้อนรับนักศึกษาใหม่อีก”“เป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ! ” อวี่ซีนั่งบนบันไดแล้วถามว่า “แล้วพี่ชายฉันรู้เรื่องไหม?”“พี่ชายเธอ?” พออวิ๋นเฉียวนึกถึงสีหน้าอวี่เจ๋อตอนนั้น ก็ขำออกมา“ครั้งนี้พี่ชายเธอสุดยอดเลยนะ อุ้มอวิ๋นตั่วกลับไปที่หอพักต่อหน้าอาจารย์และนักศึกษาทุกคนเลย”อวี่ซีอ้าปากค้าง “พี่ชายฉันทำเรื่องแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”อวิ๋นเฉียวหัวเราะ “ถ้าจะให้ฉันพูดนะ พี่ชายของเธอน่ะภายนอกเป็นนักปราชญ์ที่หยิ่งยโส แต่ที่จริงแล้วเขามีหัวใจที่ร้อนแรงมาก!”“ฉันก็รู้สึกอย่างนั้นแหละ” อวี่ซีเห็นด้วยเป็นเรื่องยากที่เขาสองคนจะมีความเห็นตรงกันแบบนี้ พอพูดมาถึงเรื่องนี้พวกเขาก็คุยกันถูกคอมาก————————————————————
