10ปีข้างหน้าสบายแน่นอน”“คำพูดพวกนี้มันดูโอเวอร์ไปหน่อยนะ”“อย่างน้อยๆ ก็มีช่องทางได้กำไรล่ะนะ”“ถ้าไม่มีกำไร นักธุรกิจที่ไหนจะอยากลงทุนล่ะ?”“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ใครลงทุนก็ได้ไม่ใช่เหรอฉันว่าฝ่ายเทคนิคน่ะสามารถซื้อตัวมาก็ได้ แค่อี้ซินมีเงินจ่าย การรวมทีมเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์ที่เก่งที่สุดก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรนี่”“นายกำลังสนับสนุนอี้ซินเหรอ?” อวี่เจ๋อแปลกใจ เขารู้ว่าตั้งแต่จือซ่านจากไปนั้น อวิ๋นเฉียวก็ไม่ได้รู้สึกดีกับตระกูลหยูเท่าไหร่“ฉันถือเป็นคนที่เคยสู้กับหยูอี้ซินในระยะใกล้ และมีแค่ฉันที่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่หยูอี้ซินมุ่งเป้าแล้ว เขาจะยอมทำทุกทาง ไม่มีวันยอมปล่อย”อวิ๋นเฉียวพับแขนเสื้อข้างขวาขึ้น เผยรอยแผลเป็นยาวที่แขนให้อวี่เจ๋อได้เห็น แผลนั้นเป็นแนวยาวขึ้นไปเหมือนตะขาบ อวี่เจ๋ออ้าปากค้างด้วยความตกใจ “หยูอี้ซินทำเหรอ?”“ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อฉันไปทันเวลา ฉันคงตายไปแล้ว จือซ่านตายไปแล้วฉันเคยคิดว่าหากตายตามเธอไปจะได้จบเรื่อง แต่ฉันก็ไม่อยากตายเพราะคนแบบนั้น หรือว่าเขาจะไม่รับผิดชอบต่อการตายของจือซ่านเลยสักนิดอย่างนั้นเหรอ? นายรู้อะไรไหม? เราหลบอยู่กับแม่ของจือซ่าน เขาถึงขั้นสามารถจับแม่ของเธอ เพื่อข่มขู่เธอ นายคิดดูสิว่าทำไมผู้ชายคนหนึ่งถึงเอาคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเองมา 20 กว่าปีมาเพื่อข่มขู่ลูกสาวของตัวเองได้ หลังจากนั้นฉันถึงได้รู้ว่าที่เขาคัดค้านขนาดนั้น ก็เพราะเคยทำสัญญาลับกับเลขาพร
