รคการเมืองว่าจะแต่งงานดองกัน”อวิ๋นเฉียวเอาแขนเสื้อลง ”หลายปีมานี้ รอยแผลเป็นนี่เหมือนงูพิษที่มักจะรุกลํ้าเข้ามาในใจฉัน พอเผลอหน่อยมันก็ฉกเข้าทันที อวี่เจ๋อ ไม่ว่าจะในฐานะเพื่อนหรือน้องเขยในอนาคต ฉันก็ไม่อยากให้นายตั้งตัวกลายเป็นศัตรูกับหยูอี้ซินในเมื่อนี่เป็นโปรเจคที่ทำกำไรมหาศาล ในเมื่อเขามองเห็นผลประโยชน์นี้แล้ว ยังไงเขาก็ต้องเอามันมาให้ได้”“โปรเจคนี้เป็นการเปิดประมูล เรื่องที่ว่าใครจะชนะประมูล ฉันไม่มีสิทธิ์ขาด”“ฉันฟังออกนะว่านายจะไม่มีทางเอาโปรเจคนี้ให้เขาใช่ไหมล่ะ?”“นายก็รู้ว่าใครที่ได้โปรเจคนี้ไปก็เท่ากับกุมหัวใจของเมืองไว้ นายคิดว่าฉันจะเอามันให้กับบริษัทที่มีเจตนาไม่ดีแบบนั้นได้เหรอ?”“เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องที่ผู้นำควรคิด ไม่ใช่นาย!”“ระบบนี้ฉันเป็นคนพัฒนาขึ้นมา ฉันต้องรับผิดชอบงานของฉัน”“เอาเถอะ ถือว่าฉันไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน” อวิ๋นเฉียวยอมแพ้ มองอวี่เจ่อด้วยความกลัดกลุ้ม “แต่ก็หวังว่าวันหนึ่งข้างหน้า นายจะไม่เป็นเหมือนฉันที่เสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง”———————————————————
