นกับตัวเขาได้อยู่บนสวรรค์แล้วอวิ๋นเฉียวเข้ามา ให้สัญญาณอวี่เจ๋อว่าอย่าทำอย่างนั้น เขาถึงคอยๆวางมือของอวิ๋นตั่วลง แล้วออกไปกับอวิ๋นเฉียวอวิ๋นเฉียวพูดว่า “พวกเราไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้กันเถอะ”อวี่เจ๋อไม่เคยเห็นอวิ๋นเฉียวจริงจังแบบนี้มาก่อน รุ้ว่าเขามีเรื่องจะพูดกับตนเองแน่ทั้งสองมาถึงสวนดอกไม้แล้ว ภายใต้แสงจันทร์อวี่เจ๋อยังมองเห็นถนนสายเล็กที่เขาเคยสอนอวิ๋นตั่วขี่จักรยานครั้งแรก พวกเขาเดินตามถนนสายเล็กนั่น ภาพเหตุการณ์ที่อวิ๋นตั่วฝึกขี่จักรยานลอยขึ้นมาในหัวเขา“วันนี้นายไปปราชุมที่รัฐบาลเมืองมาเหรอ?” อวิ๋นเฉียวถามอวี่เจ๋อแปลกใจที่อวิ๋นเฉียวเกิดสนใจเรื่องงานของเขาขึ้นมา เพราะแต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่สนใจเรื่องงานเลย
