้องสาว พี่รออยู่หน้าหอแล้ว”“หนูบาดเจ็บอยู่นะคะ พี่จะให้หนูลงไปเองเหรอ?”“โอเคๆ พี่จะไปรับเธอเอง”อวิ๋นเฉียวขึ้นบันได แล้ววิ่งไปที่ห้องของอวิ๋นตั่ว ในห้องมีเธออยู่คนเดียวดูสงบเงียบมาก“รูมเมทเธอไปไหนหมดล่ะ?”“มีเรียนค่ะ เรื่องนี้พี่ต้องช่วยเก็บเป็นความลับด้วยนะคะ“ทำไมล่ะ?”อวิ๋นตั่วปีนขึ้นไปบนหลังของพี่ชาย “หนูไม่อยากให้เรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ไม่อย่างนั้นคนจะรู้สึกว่าหนูอ่อนแอ”“ก็มีเหตุผล”อวิ๋นเฉียวแบกน้องสาวลงบันได ที่บริเวณรอบๆ รถเบนท์ลีย์ของอวิ๋นเฉียวตอนนี้มีคนล้อมรอบมากมาย ทำให้เขาเบียดเข้าไปได้ค่อนข้างยาก เขาให้อวิ๋นตั่วเข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ จากนั้นก็เปิดประตู พอเงยหน้ามองก็เห็นสาวๆ หลายคนก็กำลังมองมาที่เขาอย่างอายๆ อวิ๋นเฉียวที่ผ่านทะเลทรายมาเนิ่นนาน พอเห็นดอกกุหลาบกำลังเบ่งบาน ก็ทำท่าทำทางส่งจูบให้บรรดาสาวๆ เหล่านั้นอวิ๋นตั่วที่อยู่ในรถหลับตาแน่น ไม่สามารถมองตรงได้เลยจริงๆ“หนูบอกให้พี่มาเงียบๆ พี่ก็เลยขับรถคนนี้มาน่ะเหรอคะ?” เธอสั่งสอนคนเป็นพี่ระหว่างทางกลับบ้าน“พี่ทำแบบเงียบสุดๆ แล้วนะ ดูสีดำนี่สิ มันเป็นสีที่สุขุมเยือกเย็นเงียบเชียบที่สุดไม่ใช่เหรอ?”คำตอบที่ทำเอาคนฟังทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะเป็นห่วงสายตาหรือเป็นห่วงไอคิวของพี่ชายก่อนดี ถึงยังไงเธอก็ต้องอยู่กับคนคนนี้ อยากจะบ้าตาย!————————————————————
