ะ!”ฉงหรงที่อยู่ข้างๆ พูดเยาะเย้ย “ทำไมฉันดูไม่ออกเลยล่ะ”“ก็เธอตาไม่มีแววนี่!”“พวกเธอย่าเถียงกันเลย!” ลั่วเสวี่ยขัดจังหวะทั้งสองคน “งั้นนายบอกฉันหน่อยสิ แฟนของอวิ๋นตั่วคือใคร อยู่ที่มหา‟ลัยพวกเราหรือเปล่า?”“แฟน? แฟนอะไรกัน?”“พวกนายมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน อวิ๋นตั่วมีแฟนแล้วนายไม่รู้หรอกเหรอ?” ฉงหรงจงใจหัวเราะเยาะเทียนอี้“เธอคุยโม้หรือเปล่า เธอยังไม่มีแฟนซะหน่อย” เทียนอี้พูดฉงหรงยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “นายไม่ยอมรับ นายเผชิญหน้ากับความจริงไม่ได้สินะ?”ลั่วเสวี่ยทำท่าครุ่นคิด “ฉันก็รู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกๆ เหมือนกัน ตอนแรกจะมาแย่งหลิวอวี่เจ๋อกับฉันทำไม ไม่แน่อาจจะไม่มีแฟนจริงๆ ก็ได้!”“แย่งใครนะ?”“หลิวอวี่เจ๋อ อาจารย์ของพวกนายไง”“อวิ๋นตั่วบอกเหรอ ทำไมไม่สำรวมแบบนี้เลยล่ะ?”“เห็นได้ชัดว่าอวิ๋นตั่วชอบแบบนั้น ไม่ใช่แบบนาย อวิ๋นตั่วกับนายเหมือนฟ้ากับดิน นายไม่มีหวังสักนิด!” ฉงหรงพูด
