รอบคอบมากแบบนี้” ลั่วเสวี่ยพูด“รอบคอบอะไรล่ะ บอกว่ามีเล่ห์เหลี่ยมยังจะใกล้เคียงกว่า” ฉงหรงพูดลั่วเสวี่ยจึงบอกว่า “ฉันว่าเธอมีอคติกับเขานะ”“จะอคติได้ยังไง นี่เรื่องจริงนะ ถ้าเธอไม่เชื่อถามอวิ๋นตั่วได้เลย เขาอยู่โรงเรียนมัธยมเดียวกับอวิ๋นตั่ว รู้จักเขาดีที่สุดแล้ว ใช่ไหมอวิ๋นตั่ว?” ฉงหรงพูดอวิ๋นตั่วไม่ได้ตอบฉงหรง ตอนนี้เธอนอนหลับฝันไปแล้ว“ฉันไม่เคยเห็นคนแบบนี้มาก่อนเลย พอหัวถึงหมอนก็หลับไปเสียแล้ว”ลั่วเสวี่ยพูด“ชีวิตของเธอต้องราบรื่นมากแน่ๆ ไม่มีเรื่องยุ่งยากอะไร มีแต่คนเป็นไร้กังวลเท่านั้นแหละที่ทำแบบนี้ได้” ฉงหรงพูด“พวกเรามาทายกันไหมว่าแฟนอวิ๋นตัวคือใคร? เธอว่าใช่หยูเทียนอี้ไหม?”“เป็นไปไม่ได้หรอก ดูท่าทางหยูเทียนอี้ เหมือนอยากจะจีบอวิ๋นตั่วแต่อวิ๋นตั่วไม่ได้ชอบเขา”“พวกเราไปถามเทียนอี้กันเถอะ”“ฉันไม่ได้ขี้นินทาเหมือนเธอซะหน่อย!”“รู้จักเพื่อนตัวเองสักหน่อยมันไม่ดีตรงไหนกัน?” ลั่วเสวี่ยกระโดดลงจากเตียง พอเปิดประตูไปก็เห็นหยูเทียนอี้ยืนอยู่ตรงประตู เธอตกใจแล้วถามว่า “ทำไมนายทำตัวลับๆ ล่อๆ ล่ะ?”“ฉันจะมาบอกพวกเธอว่าฉันเก็บกวาดหอพักเสร็จแล้ว เธอก็เปิดประตูมาพอดี จะโทษฉันได้ยังไงกัน?”ลั่วเสวี่ยลากเขาเข้ามาแล้วถามว่า “ฉันถามอะไรนายหน่อยสิ ในเมื่อนายกับอวิ๋นตั่วเป็นเพื่อนมัธยมกัน ต้องรู้จักเธอดีเลยใช่ไหม?”เทียนอี้มองอวิ๋นตั่วที่กำลังหลับสนิทแล้วพูดว่า“รู้จักดี ความสัมพันธ์ของพวกเราดีมากเลยล่
