ในทางกลับกันตอนนี้เฉินอวี้ยังคงไล่ถามอวิ๋นตั่วอย่างดีอกดีใจ “ช่วงนี้ลั่วเสวี่ยเป็นยังไงบ้าง? พูดถึงพี่บ้างหรือเปล่า? วันนั้นที่กลับไปเขาได้พูดถึงความประทับใจที่มีต่อพี่หรือเปล่า?”อวิ๋นตั่วกัดตะเกียบ ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไงดีอวี่เจ๋อพูดอย่างไม่สนใจใยดี “ผู้หญิงก็ต้องการมีหน้ามีตาทั้งนั้น สภาพอย่างนายจะให้สาวน้อยพาไปอวดได้ยังไงล่ะ นายต้องลดความอ้วนแล้ว”“นี่คือความเห็นของลั่วเสวี่ยเหรอ?” เฉินอวี้ถามอีกอวิ๋นตั่วคิดในใจ ถ้ายืดเวลาไปได้สักช่วงหนึ่งก็อยากยืดเวลาออกไป จึงพยักหน้าแล้วพูดว่า “เธอบอกว่าพี่ก็ดีนะ ติดแค่อ้วนไปหน่อย ถ้าผอมลงสักนิดเธอก็จะพิจารณา”“จริงเหรอ เธอพูดแบบนั้นจริงเหรอ?” เฉินอวี้ตื่นเต้นมากอวิ๋นตั่วเมื่อเห็นท่าทางเขาเป็นแบบนี้ ในใจก็ยิ่งกังวล เธอมองอวี่เจ๋ออย่างขอความช่วยเหลือ“ลดนํ้าหนักก่อน ลดได้แล้วค่อยว่ากัน” อวี่เจ๋อพูดอย่างสุขุมเยือกเย็นตอนนั้นเฉินอวี้ก็เข้าไปชั่งนํ้าหนักในห้องครัวเลย พอชั่งเสร็จก็เข้าอินเตอร์เน็ตค้นหาเมนูอาหารลดนํ้าหนักเพื่อวางแผนลดนํ้าหนักอวิ๋นตั่วเห็นเขากระตือรือร้นแบบนี้ ในใจก็ตุ้มๆ ต่อมๆ วันนั้นทานอาหารไม่ค่อยอร่อย กลัวว่าจะไม่ระวังจนเผลอหลุดปากไป ถ้าเฉินอวี้รู้ว่าการแนะนำคนรักให้เป็นแค่การล้อเล่น เขาจะต้องฟาดเธอแน่ระว่างทาง อวิ๋นตั่วเอาแต่ถอนหายใจ ถ้าเฉินอวี้รู้ความจริงเข้าจะทำยังไงนะ? ทั้งลั่วเสวี่ยก็ไม่พอใจเธอ ผ่านไปสามวันแล้ว ลั่วเสวี่ยยังไม่
