พูดกับเธอสักคำอวี่เจ๋อยิ้มแล้วพูดว่า “กลัวเหรอ กลัวความลับเปิดเผยเหรอ?”“หนูกลุ้มจะตาย พี่ยังมามีความสุขบนความทุกข์คนอื่นอีกเหรอคะ”อวิ๋นตั่วพูด“ขุนนางที่ซื่อสัตย์ก็ชี้ขาดเรื่องในครอบครัวไม่ได้ เธอจะไปแทรกแซงเรื่องความรักของคนอื่นทำไมล่ะ?”“หนูหวังดีกับเขาไม่ได้หรือไงคะ? หนูจะทนเห็นลั่วเสวี่ยติดกับดักพี่ชายหนู แต่ยังทำเป็นไม่สนใจได้เหรอคะ?”“เธอรู้สึกว่าดี แต่ไม่แน่ว่าคนอื่นจะสมปรารถนา ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน คนนอกเข้าไปยุ่งไม่ได้หรอก”“ตอนนี้ไม่ได้กลุ้มใจเรื่องนี้หรอก เป็นพี่เฉินอวี้ต่างหากค่ะ พอเจอหนูก็ถามเลยว่าลั่วเสวี่ยเป็นยังไงบ้าง ลั่วเสวี่ยชอบอะไร เมื่อไรจะนัดลั่วเสวี่ยมาทานข้าวได้ เมื่อไรจะนัดลั่วเสวี่ยไปทานข้าวได้? เขาวางแผนปลูกต้นรักเรียบแล้วหมดแล้ว ถ้าหนูบอกว่าไม่มีเรื่องออกเดทอะไรทั้งนั้น หนูแค่ล้อเล่นกับเขาพี่ว่าเขาจะทำยังไงกับหนูล่ะ?”“คงหั่นเธอออกเป็นแปดชิ้น แล้วจิ้มนํ้าจิ้มกิน” อวี่เจ๋อพูด“รุนแรงขนาดนั้นเลย?” อวิ๋นตั่วทำสงครามเย็นอวี่เจ๋อใช้มือข้างหนึ่งโอบไหล่แล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วงหรอก มีพี่ทั้งคน!”“พี่มีวิธีเหรอคะ?”“มีสิ”“วิธีอะไรคะ?” อวิ๋นตั่วมองอวี่เจ๋ออย่างกระตือรือล้น“ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ” อวี่เจ๋อพูด“นี่นับเป็นวิธีการด้วยเหรอคะ?”“นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด เวลาไม่ได้พิสูจน์ความจริงแค่อย่างเดียว แต่ยังพิสูจน์ความรู้สึกได้ด้วย ไม่แน่นะ คุยกันไปคุยกันมา ลั่วเสวี่
