อวิ๋นเฉียวขับรถสปอร์ตสีแดงเข้ามาในมหา‟ลัย ดึงดูดสายตาของนักศึกษามากมาย ทำให้อวิ๋นตั่วจึงไม่พอใจมาก “ทำไมพี่ยังไม่ไปอีกคะ?”อวิ๋นเฉียวก็ไม่พอใจน้องสาวมากเช่นกัน “มีแฟนแล้วลืมพี่ชายจริงๆ ด้วยพี่เมาขนาดนี้ เธอก็ทิ้งพี่ไว้กับอวี่เจ๋อแล้วก็ไม่สนใจงั้นเหรอ ครึ่งค่อนวันแล้ว ยังไม่คิดจะไปดูพี่เลย!”“ตอนนี้พี่ดีขึ้นมากแล้วนี่คะ?”“ร่างกายน่ะดีแล้ว แต่ในใจเจ็บปวดมากรู้ไหม?” อวิ๋นเฉียวโอบไหล่น้องสาว “อวิ๋นตั่ว ในใจของพี่ชายบาดเจ็บมาก!”อวิ๋นตั่วใช้สองมือคล้องแขนพี่ชาย แล้วพูดขอร้องว่า “พี่คะ ขอร้องล่ะอย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม? น้องสาวอย่างหนูก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วเหมือนกันนะ”อวิ๋นเฉียวใช้มืออีกข้างดีดหน้าผากของอวิ๋นตั่ว“ไร้มโนธรรม พี่ถามหน่อยเถอะ ถ้าอวี่เจ๋อเมา เธอจะทิ้งเขาไว้กับพี่แล้วไม่สนใจไหม?”อวิ๋นตั่วครุ่นคิดอย่างจริงจัง แล้วตอบไปว่า“ไม่มีทางแน่นอนค่ะ พี่เชื่อถือไม่ได้นี่ ถ้าทิ้งเขาไว้ที่พี่ หนูไม่ไว้ใจ!”“ยัยอกตัญํู!” อวิ๋นเฉียวด่า“พี่อย่าด่าหนูว่าอกตัญํูบ่อยสิคะ ด่าไปด่ามาหนูอาจจะอกตัญํูขึ้นมาจริงๆ ก็ได้นะ!”อวิ๋นตั่วเตือนพี่ชาย “ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วก็รีบกลับไปเถอะค่ะ อย่าเอาแต่เที่ยวเล่นอยู่ข้างนอกทั้งวันเลย”อวิ๋นเฉียวเมื่อเห็นว่าน้องสาวไม่ชอบตนขนาดนี้ ก็รู้สึกว่าอยู่ต่อไปก็ไม่มีความหมาย ตอนกำลังจะขึ้นรถนั้น เขาก็เห็นสือเหยียนกับเพื่อนนักศึกษาอีกสองคนเดินเข้ามาอย่างไรซะก็เป็นญาติกัน อวิ๋นเฉียวโ
