นเป็นพี่ชายแท้ๆ ของอวิ๋นตั่วนะ เป็นพี่ชายของภรรยาในอนาคตของนาย นายควรทำดีกับฉันสิ”แต่อีกฝ่ายก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ปิดประตูแล้วเดินออกไปอวิ๋นเฉียวปิดม่านแล้วก็นอนต่อ ไม่รู้นอนไปนานแค่ไหน ก่อนที่จะได้ยินเสียงเปิดประตูเลือนลาง ไฟในห้องก็สว่างขึ้น เขาเดาว่าเป็นอวี่เจ๋อกลับมาผ่านไปแปบเดียวก็สอนเสร็จแล้วเหรอ? เป็นอาจารย์นี่ก็ไม่เลวแฮะ งานสบายจริงๆ เขาคิดอิจฉาในใจ ก่อนจะพลิกตัวแล้วนอนต่อทว่าจู่ๆ ก็มีฝ่ามือฟาดลงมาที่แขนอย่างแรง จากนั้นเสียงของอวี่ซีก็ดังขึ้นที่ข้างหู “ทำไมนายมาอยู่ที่หอของพี่ชายฉัน?”หลิวอวี่ซี…อวิ๋นเฉียวลุกพรวด ยกมือลูบแขนที่ถูกตีทันที“เธอมาทำอะไรน่ะ?”“พูดจาเหลวไหล นี่มันหอพี่ชายฉัน ทำไมฉันจะมาไม่ได้”“มือเธอนี่หนักจริงๆ” อวิ๋นเฉียวจะเลิกผ้าห่มออก แต่พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองใส่แค่บ็อกเซอร์ตัวเดียว เขาจึงบอกกับอวี่ซี“ช่วยออกไปก่อนได้ไหม?”“นายจะทำไม?”
