้ลุงหูมารับ ชูยินต้องรู้แน่ๆ เมื่อถึงตอนนั้นพวกเธอพี่น้องคงไม่แคล้วถูกดุอีกตอนที่อวี่เจ๋อมาถึง อวิ๋นตั่วก็กำลังนั่งกินผลไม้อยู่ ส่วนอวิ๋นเฉียวก็หลับเป็นหมูตายอยู่ข้างๆ“ทำไมถึงได้เมาขนาดนี้ล่ะ?” อวี่เจ๋อถามอวิ๋นตั่ว “วันนี้เป็นวันครบรอบวันตายของจือซ่านน่ะค่ะ”“ตั้งหลายปีแล้วยังไม่ลืมเธออีกเหรอ?”“แผลในหัวใจแบบนั้นจะลืมได้ยังไงกัน”อวี่เจ๋อกับอวิ๋นตั่วพยุงอวิ๋นเฉียวคนละข้างแล้วพากันเดินออกจากบาร์“เขามอมเหล้าตัวเองแบบนี้ทุกปีเลยเหรอ?”“เขาบอกว่าเขาอยากเมาให้ตายไปเลย แต่พระเจ้าไม่มีตา ไม่ยอมให้เขาตาย” อวิ๋นตั่วล้วงเอากุญแจรถของพี่ชายออกมาให้อวี่เจ๋ออวี่เจ๋อเปิดประตูรถ ทั้งสองออกแรงกันมากกว่าที่จะเอาอวิ๋นเฉียวขึ้นรถได้“จะไปไหน?”“อย่ากลับบ้านเลยค่ะ ถ้าแม่รู้ก็จะเป็นห่วงอีก”“งั้นพาไปหอพี่ก็แล้วกัน”“ได้เหรอคะ?”“ได้สิ”————————————————————
