ตั้งใจที่จะทำร้ายจิตใจอวิ๋นตั่ว แต่แค่ในชีวิตการเรียนของเธอ เธอไม่เคยเห็นนักเรียนที่สอบคณิตศาสตร์ได้ 27 คะแนนเลย ดังนั้นพอได้ยินสือเหยียนพูดแบบนี้ ก็อดที่จะตกตะลึงไม่ได้ เธอลองวิเคราะห์อารมณ์ของตัวเองตอนนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองตกตะลึงเกินจนหัวเราะเยาะออกมา แต่พอนึกถึงสิ่งที่อวิ๋นตั่วพูดตอนเดินออกไป ในใจเธอก็เริ่มไม่สงบแล้วไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ เธอก็ได้ทำร้ายอวิ๋นตั่วไปแล้ว ดังนั้นการขอโทษเป็นสิ่งที่ควรทำตอนที่ชูยินตัดสินใจให้อวิ๋นตั่วอยู่หอพักเธอดูข่าวในอินเตอร์เน็ตมากมาย กลุ่มคนที่มาจากเขตพื้นที่ต่างกัน ภูมิหลังครอบครัวต่างกันมาอยู่ด้วยกัน การกระทบกระทั่งกันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยาก อย่าใช้แต่เหตุผลแล้วไม่ประนีประนอม แบบนั้นจะไม่เป็นผลดีกับมนุษยสัมพันธ์ในอนาคต ว่ากันว่าตอนนี้มีลูกคนเดียวเยอะมาก ทุกคนล้วนเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ดังนั้นรูมเมทที่อยู่หอพักเดียวกันจะชอบขัดแย้งกันอยู่เรื่อยๆเกิดคดีรูมเมทฆ่ากันแล้วมากมาย นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าระหว่างเพื่อนนักศึกษาด้วยกันจะพูดไม่เข้าหูถึงขั้นฆ่ากันได้ เธอรู้สึกหนักใจแทนลูกสาวจริงๆ ดังนั้นตอนที่มาส่งอวิ๋นตั่วที่มหา‟ลัย เธอจึงบอกเพียงคำเดียวว่า “อดทน”ที่อวิ๋นตั่วให้อภัยฉงหรงนั้นไม่ใช่เพียงเพราะคำพูดของชูยิน แต่เพราะเธอไม่เก็บมาใส่ใจจริงๆ ตั้งแต่เด็กจนโต เธอโดนหัวเราะเยาะจนชินแล้ว ถ้าจะเก็บมาคิดเล็กคิดน้อยก็เกรงว่าตัวเองจะไม่มีเพื่อนเลยแม้แต่ค
