บทที่ 37 พนันเดิมพัน
เมิ่งฮั่นนั้นเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่คลั่งไคล้ ย่อมเลื่อมใสในความสามารถของหลี่ลี่ในการวิเคราะห์และประยุกต์ใช้ทักษะการต่อสู้ ส่วนหลี่ลี่นั้นฝึกฝนก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว จำเป็นต้องเรียนรู้และเข้าใจเคล็ดวิชาการต่อสู้รูปแบบต่าง ๆ ซึ่งต้องอาศัยการประลองจริง ทั้งสองจึงตกลงกันได้อย่างง่ายดาย คอยประลองฝีมือกันในเรือนเสี้ยวเดือนอยู่เนือง ๆ
ผ่านไปสามวัน ทั้งสองกำลังประลองฝีมือกันอยู่ ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตู แสงเงาหนึ่งปรากฏขึ้นในลานบ้าน
“ท่านยายหลิว?” หลี่ลี่นิ่งไปครู่หนึ่ง รีบหยุดมือและโค้งคำนับ เมิ่งฮั่นเองก็หยุดมือและคำนับเช่นกัน
ท่านยายหลิวเหลือบมองเมิ่งฮั่นอย่างเฉยเมย ก่อนจะเอ่ยกับหลี่ลี่ว่า “หลี่ลี่ ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า”
“ข้าไปฝึกวิชาก่อน พวกเจ้าคุยกันเถิด” เมิ่งฮั่นกล่าวเป็นข้ออ้าง ก่อนจะออกจากลานบ้านไป
“ท่านยาย เกิดเรื่องอะไรกับแม่นางเหมยเอ๋อร์หรือ?” หลี่ลี่รู้สึกใจไม่ดี ถามด้วยสีหน้ากังวล
ท่านยายหลิวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “หูอี้ไปเชิญท่านเสวี่ยเยว่ ผู้ดูแลเรื่องการแต่งงานและงานศพในสำนักใน มาเป็นแม่สื่อ วันนี้ใบบอกก็ส่งมาถึง พรุ่งนี้หล่อนจะมาด้วยตัวเอง”
“ยังไม่เลิกราความคิดชั่ว ๆ อีก” เมื่อนึกถึงหูอี้ คิ้วของหลี่ลี่ก็ขมวดเข้าหากันทันที ก่อนจะเอ่ยว่า “ท่านยาย ข้าพอจะทำอะไรได้บ้าง?”
เห็นได้ชัดว่าท่านยายหลิวไม่ได้มาหาเขาเพียงเพื่อแจ้งข่าวนี้เท่านั้น
“เจ้
