าเต็มใจที่จะถูกลงโทษตามกฎของสำนักเพื่อแม่นางหรือไม่?” ท่านยายหลิวจ้องมองดวงตาของหลี่ลี่อย่างแน่วแน่
หลี่ลี่กล่าวอย่างหนักแน่นว่า “แม่นางเคยช่วยเหลือข้า หลี่ลี่ไม่ใช่คนเนรคุณ ท่านยายมีคำสั่งอันใด ข้ายินดีทำตาม แม้จะเกินกำลังก็จะพยายาม”
“พรุ่งนี้เสวี่ยเยว่จะมา ข้าย่อมมีวิธีรับมือ แต่หล่อนก็ไม่ใช่คนโง่เขลา กลัวว่าข้าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ใต้ลิ้นทองของหล่อน แต่ต่อให้ข้าต้องแลกด้วยชีวิต ก็จะขัดขวางเรื่องนี้ หากเจ้าสามารถยืนหยัดออกมาช่วยเหลือ ยอมรับว่ามีใจให้กับแม่นาง แม้จะถูกลงโทษตามกฎของสำนัก แต่ด้วยความที่เจ้าเป็นศิษย์อัจฉริยะ การลงโทษย่อมไม่หนักหนา แต่สำหรับแม่นางแล้ว จะเป็นการช่วยเหลืออย่างมาก” ท่านยายหลิวไม่ได้ปิดบังความคิดของนาง
สำนักหมิงเยว่มีกฎว่า หากศิษย์สำนักนอกลักลอบมีความสัมพันธ์กัน จะถูกส่งไปเป็นคนงานรับใช้เป็นเวลาหนึ่งปี และห้ามพบหน้ากันเป็นเวลาสามปี แต่ถ้าเป็นศิษย์อัจฉริยะ ก็จะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“ท่านยายโปรดวางใจ พรุ่งนี้เช้าหลี่ลี่จะไปแน่นอน” หลี่ลี่กล่าวด้วยสายตาแน่วแน่
ท่านยายหลิวพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะหันหลังกลับไป
ชั่วพริบตาก็ผ่านพ้นไปหนึ่งคืน เมื่อฟ้าสาง หลี่ลี่ล้างหน้าล้างตาเสร็จ ก็ตรงไปยังเขาเหนือทันที
เบื้องล่างเขาเหนือเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงม้า หลี่ลี่มองเห็นเหมยเอ๋อร์ยืนอยู่ที่ประตูเรือนจากระยะไกล
หลี่ลี่เดินไปที่ข้างกายของเหมยเอ๋อร์อย่างเงียบ ๆ เขาไม่ได้พูดอะไรออกไป เพ
