พอดึงสติกลับมาได้ ลั่วเสวี่ยก็มองเนื้อปลา ผ้าขี้ริ้ววัว เนื้อแกะ ผักสดเห็ด ถั่วงอก ที่วางอยู่บนโต๊ะโดยปราศจากความอยากอาหาร ข่าวที่ได้จากพี่สาวมาผิดอย่างนั้นเหรอ หรือว่าลั่วจูเองก็ยังมีเยื่อใยกับอวี่เจ๋ออยู่ถึงได้จงใจให้ข่าวปลอมๆ กับเธอ?ลั่วจูเองก็ราวกับอ่านความคิดน้องสาวออก เพื่อเคลียร์ความสัมพันธ์ เธอจึงคลี่ยิ้มออกมา “ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเคยได้ยินอาจารย์พูดถึงเลยนี่คะ ฉันก็เลยคิดว่าอาจารย์โสดซะอีก คือ…เถ้าแก่เฉินก็น่าจะไม่รู้ใช่ไหมคะ?”เฉินอวี้ ”รู้สิครับ ผมรู้นานแล้ว”ลั่วจูดูหงอยลงทันตา ในฐานะผู้ช่วยมือหนึ่งของหลิวอวี่เจ๋อ ทำไมเรื่องสำคัญแบบนี้เธอถึงไม่รู้ล่ะ ถ้าแบบนี้ต่อหน้าน้องสาว เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นของตัวเองกับอวี่เจ๋อ และเพื่อดับความรู้สึกที่ลั่วเสวี่ยมีต่ออวี่เจ๋อ เฉินอวี้จึงพูดกับลั่วเสวี่ยว่า “เขามีแฟนแล้ว สวยมากด้วยนะ!”อวิ๋นตั่วที่อยู่ใต้โต๊ะก็พยักหน้าเห็นด้วย“แน่นอนว่าคนอย่างอาจารย์หลิวของเราคงไม่ได้คบคนเพียงเพราะรูปร่างหน้าตาเท่านั้น แบบนั้นมันผิวเผินเกินไป”อวิ๋นตั่วพยักหน้าอีกครั้ง รู้สึกว่าเฉินอวี้พูดจาได้ดีมากลั่วเสวี่ยแอบรู้สึกไม่พอใจ หน้าตาดีมีความสามารถ เธอเองก็มี เธอตอบออกไปด้วยใบหน้านิ่งเรียบว่า “ฉันว่าไม่มีใครสมบูรณ์แบบไปหมดหรอกนะคะ ทุกคนย่อมมีข้อเสียกันทั้งนั้น”เฉินอวี้เห็นด้วย “เธอพูดถูก ทุกคนย่อมมีข้อเสีย”ลั่วเสวี่
