ถ้าพูดกันตามใจที่เป็นกลาง แม้ลั่วเสวี่ยจะไม่ได้สวยถึงขั้นหญิงงามล่มเมือง แต่เธอก็นุ่มนวลและบริสุทธิ์ดุจสาวงามประจำตำบล แม้สองสิ่งนี้จะไม่เข้ากับนิสัยของเธอก็ตาม ที่อวิ๋นตั่วไม่บอกให้แน่ชัดถึงหน้าตาของลั่วเสวี่ย ก็เพราะไม่อยากชื่นชมจนเกินจริง เพราะอยากให้เฉินอวี้ได้มีจินตนาการงดงามพอถึงเวลาเจอตัวจริงแล้วจะได้ไม่กลายเป็นการปล่อยไก่ หัวใจตกลงพื้นเพราะผิดหวัง อย่าเพิ่งให้เขามีความหวัง หลังจากเจอตัวจริงแล้วจะได้เซอไพรส์“รอเดี๋ยวนะคะ หลิวอวี่เจ๋อสหายคนดีของพวกพี่กำลังจะพาเธอมา อีกคนหนึ่งเป็นพี่สาวของเธอ พวกพี่น่าจะรู้จักนะ ชื่อเหอลั่วจู ส่วนอีกคนเป็นคนที่หนูจะแนะนำให้เป็นแฟนพี่ชื่อลั่วเสวี่ย เป็นยังไงคะ ชื่อนี้ไพเราะเหมือนบทกวีไหมล่ะ?” อวิ๋นตั่วพูด“ชื่อเพราะเหมือนบทกวีแล้วมีประโยชน์บ้าอะไรล่ะ ที่สำคัญคือเจ้าตัวต้องหน้าตาสวย พี่ไม่ใช่คนความรู้ตื้นเขิน หวังแค่หน้าตาผ่านก็พอ เงื่อนไขไม่สูงหรอกนะ?”“ผ่านหรือไม่ผ่าน เดี๋ยวพี่เห็นแล้วก็รู้เอง ขึ้นอยู่กับสายตาของแต่ละคนค่ะ” อวิ๋นตั่วพูด“ที่เธอพูดก็มีเหตุผล”“หนูจะบอกไว้ก่อนนะ เพื่อนของหนูคนนี้ขี้อาย หนูไม่ได้บอกเธอก่อนว่าจะพามาเดท ดังนั้นพี่ต้องระวังหน่อยนะคะ ถึงตอนนั้นแม้จะถูกตาต้องใจ พี่ก็ต้องพิชิตใจให้ได้”“เข้าใจละ! วางใจเถอะ พี่ชายของเธอคนนี้เป็นคนเปิดหูเปิดตา ผ่านอะไรมาเยอะ จะควบคุมตัวเองไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอไง?”“อวี่เจ๋อให้หนูมาแอบส่งข่าวล่
