ิ้วรอยของตาแก่ไต่ขึ้นถึงหน้าผาก ร่างกายท่อนล่างถึงจะมีพุงพลุ้ย แต่ดูตัวเองสิ แฟนยังหาไม่ได้ พุงก็ใหญ่ขึ้นแล้ว’เฉินอวี้มองดูพุงพลุ้ยๆ ของตัวเอง แล้วก็นึกขึ้นได้ถึงความลำบากในอดีตตอนเริ่มเปิดร้าน จากนั้นดึงอวิ๋นตั่วมาแล้วเล่าเรื่องราวให้ฟัง “อวิ๋นตั่ว เธอไม่รู้หรอก นึกถึงตอนแรกที่เปิดร้านหม้อไฟสิ เพื่อที่จะทำให้รสชาติโดดเด่นไม่เป็นรองใคร พี่เลยต้องไปชิมหม้อไฟร้านเล็กร้านใหญ่ทั่วประเทศ ชีซิงยังมาว่าพี่ตะกละอีก พี่กินเพื่อตัวเองหรือไงล่ะ? พี่ก็กินเพื่อทุกคนไง ร้านอาหารไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก สุดท้ายก็ตัดสินกันที่รสชาติ ถูกไหม?”“พี่ชีซิงไม่ได้กินเหรอคะ?” อวิ๋นตั่วถาม“กินแล้ว”“แล้วทำไมเขาไม่อ้วนล่ะ?”“เขากินเสร็จแล้วออกกำลังกายไงล่ะ”“แล้วทำไมพี่ไม่ออกกำลังกายละคะ?”“ออกกำลังกายมันเหนื่อยมากนี่ แถมพี่ยังต้องศึกษาวิชาโหราศาสตร์ของตัวเองด้วย”“ดังนั้นตอนนี้พี่ก็โทษคนอื่นไม่ได้ โทษได้แค่ตัวเองที่ขี้เกียจเกินไป”อวิ๋นตั่วพูด————————————————————-
