อวี่เจ๋อปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ เตือนสติตัวเองว่าจะลืมตัวต่อหน้าเด็กคนนี้ไม่ได้ เขาลุกขึ้น ตบไหล่เทียนอี้ “เทียนอี้ ขอบใจจริงๆ นะ วันนี้ฉันจะขอบอกนายอย่างเป็นทางการตรงนี้ว่าอวิ๋นตั่วไม่ได้เป็นแค่นักเรียนของฉัน แต่เธอเป็นแฟนของฉันด้วยด้วย ฉันเข้าใจความรู้สึกที่นายมีต่อเธอ และก็เคารพเความรู้สึกของนาย แต่ในฐานะที่เป็นอาจารย์ ฉันมีหน้าที่ต้องเตือนนาย นายไม่เหมือนกับนักศึกษาคนอื่น ไม่ได้เข้ามาในมหา‟ลัยนี้ง่ายๆ ฉันรู้ว่าครอบครัวของนายมีพื้นหลังซับซ้อน แต่คนเราไม่สามารถใช้ชีวิตไปกับพื้นหลังแบบนี้ได้ตลอดไป ฟังที่ฉันพูดนะ ตั้งใจเรียนให้ดี การเรียนให้มีความสามารถต่างหากที่เป็นหน้าที่ของนายสำหรับอวิ๋นตั่ว เธอมีฉันดูแลคนเดียวก็พอแล้ว!”เทียนอี้ถึงกับทำอะไรไม่ถูก เขากำลังประกาศความเป็นเจ้าของกับเขางั้นเหรอ? อวิ๋นตั่วไปเป็นแฟนของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมเพิ่งเข้ามหา‟ลัยก็กลายเป็นแฟนกันแล้วล่ะ?เขาเหม่อมองอวี่เจ๋อ วูบหนึ่งที่ไม่รู้ว่าตัวเองจะพูดอะไรออกไปดี จะแพ้แบบนี้น่ะเหรอ ไม่ได้เด็ดขาด!อวี่เจ๋อมองคนตรงหน้าที่เหม่ออยู่อย่างนั้น “มีอะไรอีกหรือเปล่า?”“คือ…มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?”“นี่มันเป็นเรื่องของฉันกับอวิ๋นตั่ว ไม่จำเป็นที่จะต้องบอกนาย”ในตอนนั้นเองที่เหอลั่วจู พี่สาวของลั่วเสวี่ยและเป็นผู้ช่วยของอวี่เจ๋อเดินเข้ามาพร้อมกับข้อมูลใหม่ล่าสุดของพื้นที่ทดลองสมาร์ตซิตี้เทียนอี้เห็นว่าไม่มีอะไรน