ํ้าใจหน่อยได้ไหม?”“เรื่องแบบนี้จะมาพูดถึงนํ้าใจไม่ได้หรอก เธอลองคิดดูสิ ถ้าเขาชอบผู้หญิงแบบฉันขึ้นมาล่ะ? ต่อหน้าความรัก ทุกคนเท่าเทียมกันหมด ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็เป็นคน ไม่ใช่สิ่งของ คนเรามีความคิดเป็นของตัวเอง” อวิ๋นตั่วพูดฉงหรงทนฟังไม่ได้ จึงบอกว่า “พวกเธอยังมีเวลามาตีฝีปากกันอีก รีบลงมือทำดีกว่าไหม ยังไม่ทันล่าเหยื่อได้ ก็มาเถียงกันเรื่องส่วนแบ่งแล้ว น่าขำไหมล่ะ”ลั่วเสวี่ยกับอวิ๋นตั่วต่างรู้สึกว่าฉงหรงพูดถูก“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็ต่างคนต่างแสดงความสามารถ เหมือนแปดเซียนข้ามทะเล!”ลั่วเสวี่ยยังพูดไม่ทันจบก็คว้าหนังสือเล่มหนึ่งจากชั้นวางไปนั่งตรงข้ามกับอวี่เจ๋อ แสร้งทำเป็นนักศึกษาที่ตั้งใจเรียน เปิดหนังสือเล่มนั้นอ่านพอฉงหรงเห็นชื่อหนังสือเล่มนั้นก็แทบเป็นลม! …XXที่ลึกลับ
