ลั่วเสวี่ยมั่นใจในตัวเองเต็มเปี่ยม พอตื่นเช้าวันต่อมาเธอก็ตั้งใจแต่งเนื้อแต่งตัว ยืนส่องกระจกอยู่นานมากยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองสวยจนน่าหลงใหล คนที่สวยขนาดนี้มีเหตุผลอะไรที่หลิวอวี่เจ๋อจะไม่ชอบเธอ**?**อวิ๋นตั่วกลับมาจากห้องนํ้า เมื่อเห็นลั่วเสวี่ยยืนอยู่หน้ากระจกครึ่งชั่วโมงแล้วจึงสงสัยอยู่ในใจ หรือนี่จะเป็นกระจกวิเศษ? เธอเดินไปข้างหลังลั่วเสวี่ยแล้วพูดว่า “กระจกวิเศษเอ๋ยบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี?”“ผู้หญิงที่งามเลิศในปฐพีก็คืออวิ๋นตั่ว!”อวิ๋นตั่วกับลั่วเสวี่ยหันหลังไปพร้อมกัน เห็นฉงหรงแอบอยู่ข้างหลังพวกเธอ กำลังหัวเราะอย่างมีเลศนัย“เธอมีความแค้นอะไรกับฉันเหรอ ถึงได้มาแกล้งฉัน?” อวิ๋นตั่วตำหนิ“ยืมดาบฆ่าคนไง เธอระวังฉันให้ดีล่ะกันนะ ต่อไปถ้าลั่วเสวี่ยเอาแอปเปิ้ลให้เธอกิน เธอห้ามกินเด็ดขาดล่ะ” ฉงหรงพูด“ฉันก็ไม่ได้โง่นะ ถ้าจะฆ่าเธอจริงๆ จะคิดแผนใหม่ไม่ออกเชียวเหรอ?ศัตรูที่น่ากลัวแบบนี้ ยังไงก็ต้องใช้สมองหน่อย ถ้าฆ่าคนแบบลอกเลียนวิธีการของคนอื่นคงทำไม่สำเร็จแน่” ลั่วเสวี่ยพูดฉงหรงกอดตัวเองและทำตั่วสั่นเกินจริง “ได้ยินหรือยัง ต่อไประวังตัวหน่อยนะ”“เอ๊ะ สือเหยียนล่ะ?” อวิ๋นตั่วเดินผ่านเตียงสือเหยียนถึงได้นึกออก ว่าตั้งแต่ตื่นเช้ามาไม่เห็นเธอเลย เจ้าตัวขยันขนาดนี้ เพิ่งจะเปิดเทอมก็ขยันอ่านหนังสือแล้วเหรอ?ในการปราชุมชั้นเรียน พวกเพื่อนนักศึกษาแนะนำตัวเอง หลักจากนั้นพักใหญ่ เพื่อจะได้เช
