ื่อมสัมพันธ์กัน จึงได้เรียกปราชุมจัดงานเลี้ยงขนาดเล็ก ให้แต่ละคนทำการแสดงบนเวทีหนึ่งรายการ รายการการแสดงไหนที่ยอดเยี่ยมก็จะถูกนำไปแสดงที่งานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่ของมหาวิทยาลัยพอนึกนึกการแสดงของทั้งมหา‟ลัย พวกเพื่อนนักศึกษาก็พากันหัวหดกันหมด“คนเยอะพลังยิ่งใหญ่ พวกเรารวมกลุ่มกันกล่าวสุนทรพจน์ไหมดีไหม?” มีคนเสนอขึ้น“ให้มันได้เรื่องกว่านี้หน่อยดีได้ไหม ในอนาคตพวกคุณก็จะกลายเป็นนักข่าวกันซะส่วนมาก แค่ทำการแสดงต่อหน้าคนยังไม่มีความกล้าเลย ในอนาคตจะกลายเป็นนักข่าวที่ดีได้ยังไง” โดนอาจารย์ที่ปรึกษาบ่นเข้าเสียแล้วตอนนี้อวิ๋นตั่วค่อนข้างซวยแล้ว เพราะทั้งชั้นเรียนมีแค่เธอที่เป็นนักศึกษาที่รับเข้าศึกษาเป็นกรณีพิเศษอาจารย์ที่ปรึกษาประทับใจเธอเป็นพิเศษ“อวิ๋นตั่ว เธอแสดงสักรายการสิ?”“หนูจะแสดงอะไรดีคะ?” ตอนนี้สติของอวิ๋นตั่วกระเจิดกระเจิงมาก“แล้วแต่สิ เธอพูดเก่งขนาดนี้”“หรือจะให้หนูไปแสดงตลกคนเดียวคะ? แต่หนูไม่เคยเรียนนะ! หรือจะให้โต้วาทีคะ หนูคนเดียวก็โต้วาทีไม่ได้เหมือนกันนะคะ! ” อวิ๋นตั่วยิ่งเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว“เธอก็พูดทอล์กโชว์ได้นะ ตอนนี้กำลังเป็นที่นิยมเลย” ฉงหรงพูดอวิ๋นตั่วมองฉงหรงแวบหนึ่ง แล้วก็กวาดสายตามองในห้องรอบหนึ่ง ชี้ไปที่นักศึกษาชายคนหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจพลางพูดว่า “อยากร้องเพลงคู่กับฉันสักเพลงไหม?”อาจารย์ที่ปรึกษารู้สึกว่าการร้องเพลงดูไร้เทคนิคมาก แต่ก็โชคดีที่มีการแสดงแล้วหน
