ึ่งรายการ สุดท้ายก็รับมือกับมหา‟ลัยได้ “ผมขอเตือนคุณนะการร้องเพลงไม่ได้ถูกเลือกไปแสดงในงานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่ของมหา‟ลัยเสมอไปหรอก คุณคิดดูสิ ทั้งมหา‟ลัยมีตั้งหลายชั้นเรียน ส่วนใหญ่ก็มีแต่ร้องเพลงกัน การแสดงนี้เลยมีการแข่งขันสูงไงล่ะ”“อาจารย์วางใจเถอะค่ะ หนูร้องได้ดีแน่!” อวิ๋นตั่วมั่นใจมาก“งั้นก็ได้ คุณกับกู่เลี่ยงเลือกมาเพลงหนึ่ง”กู่เลี่ยงกำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ นึกไม่ถึงว่าจะได้ยินอาจารย์เรียกชื่อตัวเอง เขาตกใจแล้วรีบลุกยืนขึ้น “ครับอาจารย์ เรียกผมมีเรื่องอะไรครับ?”ทั้งชั้นเรียนพากันหัวเราะลั่น“ให้คุณกับอวิ๋นตั่วร้องเพลงคู่กันเพลงหนึ่ง” อาจารย์พูดกู่เลี่ยงไม่เต็มใจสุดๆ ไม่รู้เขาไปยั่วโมโหใครเข้า ทำไมเรื่องแย่ๆ แบบนี้มาตกอยู่ที่เขาได้ล่ะ?“อาจารย์ครับ ผมร้องเพลงไม่เก่ง”“ผมรู้ว่าคุณร้องไม่เก่ง ถ้าร้องเก่งคุณคงไม่เป็นนักร้องตั้งนานแล้ว”อาจารย์ที่ปรึกษาพูด “เป็นงานอดิเรกทั้งนั้น คุณก็ไม่ต้องกังวลหรอก”
