ดจาเหลวไหล กระโปรงมันจะสวยกว่าเธอได้เหรอไง?นี่จะให้พี่ชอบคนหรือชอบกระโปรงกันแน่?”“ก็ต้องคนสิคะ!” อวิ๋นตั่วโพล่งตอบ แต่พอเห็นรอยยิ้มแฝงความนัยของอวี่เจ๋อแล้วก็รู้สึกอายขึ้นมาอวี่เจ๋อดึงมือเธอขึ้นมา “เยี่ยมมาก!”อวิ๋นตั่วไม่ได้ถามว่าอะไรเยี่ยมมาก ดูเหมือนมันเป็นสัญญาณลับที่รู้กันระหว่างพวกเขามาแต่ไหนแต่ไร รู้ว่าสักวันพวกเขาจะอยู่ในสนามรบแห่งนี้ จับมือกันเดินไปช้าๆ ในรั้วมหา‟ลัย ได้มีความรัก พวกเขาพยายามมาก็เพื่อวันนี้รอวันนี้มาตลอดตอนนี้วันที่รอคอยก็มาถึงแล้ว ทุกอย่างถูกจังหวะและขั้นตอน เมื่อนํ้าหลาก เขื่อนก็สร้างเสร็จ เยี่ยมมากจริงๆ!——————————————————————–
