พี่ยังไม่เห็นสักหน่อย”อวี่เจ๋อ “ไม่หรอก พี่ชายเธอส่งรูปเข้ากลุ่มให้เพื่อนๆ ดูหมดแล้ว ไม่งั้นพี่จะรู้ได้ยังไงล่ะว่าเธอเข้าโรงพยาบาล?”“อะไรนะคะ!?”อวิ๋นตั่วสะบัดผ้าห่ม ลุกพรวดขึ้นมา “พี่พูดจริงๆเหรอ?”“พี่ล้อเล่นน่ะ เขาต้องรู้อยู่แล้วว่าเธอแคร์เรื่องอะไรที่สุด เขาจะไปทำเรื่องที่เธอไม่ยินยอมแบบนั้นได้ยังไงล่ะ? อีกอย่างเขาเองก็แคร์เรื่องชื่อเสียงภายนอกมาก น้องสาวของตัวเองโดนต่อต่อยจนกลายเป็นแบบนี้ คิดว่าเขาไม่เสียใจอย่างนั้นเหรอ?”พอรู้ว่าตัวเองโดนหลอก อวิ๋นตั่วก็โมโหขึ้นมา “พี่โกหกหนูทำไมคะ?”“ถ้าพี่ไม่พูดแบบนั้น เธอก็เอาแต่หลบอยู่ในผ้าห่มน่ะสิ”“หนูแค่ไม่อยากให้พี่เห็นหนูในสภาพนี้”อวี่เจ๋อมองอวิ๋นตั่วด้วยความสงสัย ก่อนที่จะยื่นมือออกมาลูบใบหน้าบวมแดงของเธอเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงนุ่ม “เจ็บมากหรือเปล่า?”“เหมือนเอาพริกมาล้างหน้าเลยล่ะค่ะ”“ทำไมต้องไปปีนกำแพงโรงเรียนด้วย?”อวิ๋นตั่วรู้สึกอายหน่อยๆ แต่ก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้อวี่เจ๋อฟังอวี่เจ๋อฟังไปก็ปลอกแอปเปิ้ลไปด้วย ปลอกเสร็จก็หั่นเป็นชิ้นเล็กๆให้อวิ๋นตั่วเธอเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมพูดอะไร ก็เริ่มร้อนตัวขึ้นมา “พี่โกรธเหรอคะ?”อวี่เจ๋อมองเธอ “ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ?”“ก็พี่ไม่พูดอะไรเลยนี่”“พี่แค่กำลังทบทวนตัวเอง แบบนี้ก็เหมือนให้เธอสัมผัสแค่การเรียนใช่ไหม? อายุ 16 เป็นวัยที่กำลังพอดี ถ้าในอนาคตเธอย้อนกลับมาคิดถึงช่วงเวลานี้ นอกจากเรียนแล้วก็มีแต่เรียน แบบนั้นจะ
