รังเกียจก็คงจะยากหน่อยนะ!”คำพูดที่ทำเอาคนเป็นน้องโมโหจนร้องเสียงดัง “แม่ แม่คะ!”ชูยินเก็บกระเป๋าเสร็จพอดี กำลังถือของลงบันไดมา“ทำไม มีอะไรกัน?”อวิ๋นตั่ว “พี่เขารังเกียจหนู”คำฟ้องที่ทำเอาคนเป็นแม่หลุดหัวเราะออกมา “จะไปโทษพี่เขาก็ไม่ได้แม่ยังแอบรังเกียจอยู่หน่อยๆ เลย”ไปถึงแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลแล้ว และเพราะห้องพยาบาลของโรงเรียนจัดการมาอย่างดี คุณหมอจึงบอกว่าไม่มีปัญหา สามารถกลับไปรักษาตัวที่บ้านได้ แต่ชูยินก็ยังคงไม่วางใจ ถ้าเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นมาล่ะ?เธอเคยอ่านข่าวบอกว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งถูกต่อต่อย เสียชีวิตไปเพราะช่วยไว้ไม่ทัน เธอเน้นหนักมากว่าต่อยแค่ครั้งเดียว แต่นี่ลูกสาวของเธอถูกต่อยมาตั้งเยอะ จนหน้าบวมเป็นหัวหมูแบบนี้ จะพักรักษาตัวที่บ้านได้ยังไงชูยินขอให้หมอตรวจ แต่คุณหมอคิดว่าไม่จำเป็นแต่เมื่อเป็นความต้องการของครอบครัว คุณหมอก็ได้แต่ต้องทำตาม เปิดใบเข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาลไปก็กระซิบไปด้วย “วันนี้นี่แปลกจริงๆ เมื่อกี้ก็มีนักเรียนถูกต่อต่อย บอกว่าปีนกำแพงโรงเรียนแล้วไปโดนต่อยเข้า เด็กๆ สมัยนี้นี่เกินจะรับได้จริงๆ”อวิ๋นตั่วอยากจะยื่นมือไปปิดปากหมอ แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว“เด็กคนนั้นเป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมอันดับหกหรือเปล่าคะ?” ชูยินถามคุณหมอพยักหน้า “ใช่ครับ”ชูยินหันมองอวิ๋นตั่ว แต่ลูกสาวก็เบือนหน้าหนีอย่างรู้งานอวิ๋นเฉียวอดไม่ไหว จึงถามออกไปเสียงเบา “เธอปีนกำแพงเหรอ?”อวิ๋นตั่วไ
