บวิ่งไปทางห้องเรียน เมื่อไปถึงผู้บัญชาการลู่ก็กำลังสอนอยู่ พอเห็นพวกเขาก็ไม่ได้ระเบิดอารมณ์ใส่ แถมยังมองด้วยความร้อนรน “พวกเธอไปไหนมา ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ!”พวกเพื่อนนักเรียนพอเห็นเข้าก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้อวิ๋นตั่วเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเพื่อนแล้วก็แปลกใจ แอบบ่นในใจว่าพวกเขาหัวเราะอะไรกัน “ยังจะยืนทำอะไรอยู่อีก รีบไปห้องพยาบาลสิ!”ไปห้องพยาบาลทำไมกัน? อวิ๋นตั่วหันไป ก็เห็นภาพสะท้อนใบหน้าบวมๆ ของตัวเองจากกระจก อย่างกับหัวหมูไหว้เจ้าอย่างไรอย่างนั้นเลย หันมาอีกทีก็เห็นเทียนอี้ที่ตาบวมจนแทบมองไม่เห็นลูกตาแล้วในตอนนั้นเธอถึงรู้สึกเจ็บขึ้นมา ผงะตกใจ คิดว่าแบบนี้ตัวเองจะมีหน้าไปเจอใครได้อีก จากนั้นถึงได้ดึงมือเทียนอี้ รีบวิ่งไปทางห้องพยาบาล