คุณป้าเดินออกมาจากห้องครัว รู้สึกไม่ค่อยเชื่อคำพูดเขา “พวกเธอจะดื่มเหล้าเหรอ?”“ครับ จะดื่มเหล้า” เทียนอี้บอก“คุณป้าคะอย่าไปฟังเขาพูดเหลวไหลเลยค่ะ พวกเราไม่ดื่มเหล้า”อวิ๋นตั่วรีบห้าม“มื้อนี้ฉันเป็นคนเลี้ยง แขกต้องตามใจเจ้ามือเข้าใจไหม?” เทียนอี้พูด“พวกเธอรีบเกลี้ยกล่อมเขาสิ” อวิ๋นตั่วขอความช่วยเหลือจากเซียวเซียวและจื่อเถิงแต่นึกไม่ถึงว่าคนที่ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอย่างสองคนนั่นจะเอาแต่กิน ไม่เห็นว่าคำพูดของอวิ๋นตั่วสำคัญเลย “ปล่อยเขาไปเถอะ ฉันจะคอยดูว่าเขาจะดื่มได้สักเท่าไรเชียว”เทียนอี้ทนต่อการยั่วยุแบบนี้ไม่ไหว เมื่อเห็นเบียร์วางอยู่ตรงมุมผนัง เขาก็ลุกขึ้นไปหยิบมาเองสองขวด โดยที่ไม่รอคุณป้าเจ้าของร้าน ตรงมุมโต๊ะแต่ละตัวมีที่เปิดขวดอยู่หนึ่งอัน เทียนอี้หยิบที่เปิดขวดขึ้นมาแล้วเปิดฝาขวดออกฟองสีขาวก็พุ่งขึ้นมาข้างบน กลายเป็นนํ้าสายหนึ่งตามแนวปากขวด แล้วไหลจากตัวขวดลงบนโต๊ะ“ไหลใส่อาหารหมดแล้ว!” เซียวเซียวโวยวาย“ไม่เป็นไร คนให้เข้ากันจะยิ่งดีต่อสุขภาพ” เทียนอี้พูดขึ้นเซียวเซียวโกรธมาก พอวางตะเกียบลงแล้วก็ลุกขึ้นเลย“ฉันไม่กินแล้ว!”หลังจากที่มีแฟนแล้วเซียวเซียวใจกล้าขึ้นเยอะ อาจรู้สึกว่ามีคนหนุนหลังอยู่ เลยพูดจาเด็ดเดี่ยวโอหัง เมื่อเธอบอกว่าจะไม่กินก็ไม่กินจริงๆ ลุกยืนขึ้นแล้วเดินออกไปเลยจื่อเถิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่ายังไงแฟนนั้นก็สำคัญกว่าเพื่อนอยู่ดี “พวกนายค่อยๆ กินนะ ฉันจะไปแล
