้วเหมือนกัน”อวิ๋นตั่วดูนาฬิกาข้อมือ เห็นว่าเหลือเวลาก่อนเข้าเรียนอีกสิบนาที ถ้าไม่ออกไปตอนนี้จะต้องสายแน่ๆ แต่เทียนอี้เริ่มดื่มเบียร์แล้ว ในเวลานี้ถ้าเธอทิ้งเขาแล้วกลับไปคนเดียวก็เท่ากับว่าแธอเป็นเพื่อนที่ไม่ดี ถ้าเขาดื่มจนเมาแล้วจะทำยังไง? แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าหมอนี่เมาแล้วจะพูดจาเหลวไหลหรือเมาแล้วชอบชกต่อย? ถ้าเขามารยาทไม่ดีขึ้นมา เมาแล้วทำลายข้าวของจะทำยังไง?เธอยังต้องจ่ายค่าชดเชยอีก พอนึกถึงเรื่องจ่ายค่าชดเชย เธอก็เอามือคลำในกระเป๋าตัวเองในทันที หลังจากครั้งก่อนที่ไปกินอาหารเสฉวนฟรีกับเจ้าหมอนี่เธอก็ได้รับบทเรียนแล้ว ดังนั้นจึงพกเงินหนึ่งร้อยหยวนไว้ในกระเป๋าเสมอ ถ้ามากกว่านี้คุณแม่ไม่ให้ บอกว่าเด็กผู้หญิงพกเงินติดตัวเยอะๆ นั้นอันตรายมาก ตอนนี้อวิ๋นตั่วกำลังกังวลว่าหนึ่งร้อยหยวนนี้จะพอจ่ายชดเชยให้เถ้าแก่เนี้ยหรือเปล่าความจริงปรากฏว่าเป็นอวิ๋นตั่วที่คิดมากเกินไปจริงๆ พอเบียร์สองขวดลงท้องไป เทียนอี้ก็ไม่เป็นอะไรสักนิดเลย“นายไม่เป็นไรใช่ไหม?” อวิ๋นตั่วลองถามเขา“เป็นอะไร? ฉันจะเป็นอะไรได้ล่ะ” เทียนอี้พูด“นายไม่ได้เมาใช่ไหม?” อวิ๋นตั่วถามให้แน่ใจอีกครั้ง“ตลกน่า แค่เบียร์สองขวดจะไปทำให้เมาได้ยังไงกัน?” เทียนอี้ตบหน้าอกแล้วพูดว่า “ฉันจะบอกเธอให้นะว่าฉันน่ะคอแข็ง ขโมยเหล้าพ่อดื่มตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่ใช่สิ เหล้าแม่ฉันก็แอบดื่ม พวกท่านสองคนเป็นนักดื่ม พออยู่ด้วยกันรสนิยมตรงกันเชียวล่ะ!”การกระ
